"Περί Τρομοκρατίας" by Kostas

Πριν από λίγες ημέρες έτυχε να φάω σε ένα μαγαζί το οποίο είχε ανοιχτή την τηλεόραση στο Sky News. Εκεί, το πρώτο και μοναδικό θέμα του δελτίου ειδήσεων ήταν η στυγερή δολοφονία ενός Άγγλου στρατιώτη μέσα σε ένα λεωφορείο στο Λονδίνο από δύο φανατικούς ισλαμιστές. Ο τίτλος της είδησης ήταν "Terror Attack".

Δεν διαφωνώ ότι η συγκεκριμένη πράξη ήταν απαίσια, απεχθής, αηδιαστική και φυσικά ασυγχώρητη και αδικαιολόγητη. Είναι όμως τρομοκρατική;

Πριν από λίγα χρόνια, η βρετανική αστυνομία καταδίωξε και σκότωσε στον σταθμό του μετρό έναν βραζιλιάνο μετανάστη ο οποίος ήταν απόλυτα αθώος. Κανείς δεν χαρακτήρισε τότε αυτήν την πράξη τρομοκρατική.

Όταν φανατικοί νεοναζί κυνηγάνε, τραυματίζουν και ενίοτε σκοτώνουν μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας απλά και μόνο γιατί έχουν διαφορετικό χρώμα δέρματος δεν βγαίνει ο Ομπάμα, ούτε ο Κάμερον, ούτε καν ο Σαμαράς να κάνει δηλώσεις. Γιατί δηλαδή η δολοφονία του Άγγλου στρατιώτη στο Λονδίνο να χαρακτηρίζεται ως τρομοκρατική πράξη και η δολοφονία ενός Αφγανού μετανάστη στην Αθήνα (αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις όπου γίνονται συχνά τέτοιες επιθέσεις) να χαρακτηρίζεται - το πολύ - ως ακροδεξιά βία και να βρίσκει θέση μόνο στις μέσα σελίδες κάποιας αριστερής ιδεολογίας εφημερίδας;

Μήπως η ευαισθησία μας ως κοινωνία είναι επιλεκτική;

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Επιστράτευση 1974", Δήμος Μούτσης

Η επιστράτευση είναι μια λέξη που πάει πολύ της μόδας. Πριν από λίγο καιρό είχε γίνει η επιστράτευση των εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, πριν από αυτό η επιστράτευση των οδηγών φορτηγών και τώρα η επιστράτευση των καθηγητών.

Τι σημαίνει επιστράτευση; Ουσιαστικά, αυτές οι κατηγορίες πολιτών ουσιαστικά παύουν να είναι πολίτες και γίνονται στρατιώτες. Το οποίο σημαίνει ότι υπόκεινται σε μια στρατιωτική ιεραρχία και εάν παρακούσουν κινδυνεύουν με βαριές κυρώσεις. Όσοι αρνούνται να παρακούσουν δικάζονται με αυτόφωρο.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που η επιστράτευση είχε γίνει της μόδας; Μα, στη χούντα φυσικά... Τυχαίο; Δε νομίζω...

Επιστράτευση 20 Ιουλίου '74

Στίχοι: Γιάννης Λογοθέτης

Μουσική: Δήμος Μούτσης

Τραγουδιστής: Μανώλης Μητσιάς

Σύντομες ανακοινώσεις, φόβος κι απορία,

πράσινο, πορτοκαλί, φύλλο πορείας.

Εμβατήρια όλη μέρα και την επομένη,

κι εγώ σου 'λεγα "φοβάμαι, Ελένη",

εμβατήρια όλη μέρα και την επομένη,

κι όλο σου 'λεγα "φοβάμαι, Ελένη".

Τραίνα επιτεταγμένα στον σταθμό Λαρίσης.

Πού να τρέξεις, ποιον να βρεις, ποιον να ρωτήσεις;

Μια πεντάρα η ζωή μας στην άκρη πεταμένη

κι εγώ σου 'λεγα "φοβάμαι, Ελένη",

μια πεντάρα η ζωή μας στην άκρη πεταμένη

κι όλο σου 'λεγα "φοβάμαι, Ελένη".

Επιστράτευση μας λένε, βγάλανε φιρμάνι.

Ποιος θα πάει, ποιος θα 'ρθεί, ποιος θα πεθάνει;

Άλλη μια διαταγή δεν ξέρεις τι συμβαίνει

κι εγώ σου 'λεγα "φοβάμαι, Ελένη",

άλλη μια διαταγή δεν ξέρεις τι συμβαίνει

κι όλο σου 'λεγα "φοβάμαι, Ελένη".

Πλοίο επιτεταγμένο θα 'ρθει να μας πάρει,

στο κατάστρωμα πολίτες, ναύτες και φαντάροι.

Μια πεντάρα η ζωή μας στην άκρη πεταμένη

κι εγώ σου 'λεγα "φοβάμαι, Ελένη",

μια πεντάρα η ζωή μας στην άκρη πεταμένη

κι όλο σου 'λεγα "φοβάμαι, Ελένη".

Γλεντηστε το :)

"Μόνο στην Ελλάδα..." by Kostas & Fedra

Και άλλες χώρες έχουν την Τρόικα πάνω στο κεφάλι τους... Η Ιρλανδία και η Πορτογαλία την έχουν ήδη ενώ η Ισπανία και η Κύπρος προετοιμάζονται.

Και άλλες χώρες έχουν τεράστιο δημόσιο χρέος... Το ιταλικό χρέος για παράδειγμα είναι πολύ περισσότερο από το δικό μας.

Και άλλες χώρες έχουν τεράστια ανεργία... Η Ισπανία έχει μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας από εμάς.

Και σε άλλες χώρες εκπομπές κόβονται από την δημόσια τηλεόραση όταν πάνε κόντρα στην εξουσία... Ο Μπερλουσκόνι, όταν ήταν κυβέρνηση, το έκανε αυτό συνέχεια...

Και σε άλλες χώρες συλλαμβάνονται δημοσιογράφοι όταν κάνουν διαρροές σημαντικών εγγράφων... Στην Αγγλία ο Τζουλιάν Ασάνζ είναι "φυλακισμένος" μέσα στην πρεσβεία του Ισημερινού και δεν μπορεί να βγει έξω.

Και σε άλλες χώρες βασιλεύει η διαφθορά... Η Ιταλία αναγνωρίστηκε ως κράτος με περισσότερη διαφθορά από την Ελλάδα.

Και σε άλλες χώρες (φαντάζομαι) κατεβαίνουν παραστάσεις επειδή θίγουν το θρησκευτικό συναίσθημα κάποιων φανατικών... Είμαι σίγουρος ότι αυτό γίνεται στο Ιράν, στην Αίγυπτο κλπ.

Και σε άλλες χώρες υπάρχουν ακροδεξιοί και νεοναζί... Τα τάγματα εφόδου νεοναζί στη Γερμανία δεν έχουν σταματήσει να χτυπούν.

Και σε άλλες χώρες η αστυνομία χτυπάει άγρια τις διαδηλώσεις... Οι ΗΠΑ είναι ένα παράδειγμα τέτοιας συμπεριφοράς.

Και άλλες χώρες έχουν μεγάλη ύφεση... Αυτό ισχύει για όλη την Ευρώπη και κυρίως για το νότο.

Δεν ξέρω όμως κάποια άλλη χώρα που να ισχύουν όλα αυτά μαζί και ταυτόχρονα...

by Kostas & Fedra

Γλεντηστε το :)

"Το μεγάλο μας Τσίρκο", by Kostas

Τρίτη βράδυ στο Ηρώδειο. Το θέατρο ήταν κατάμεστο και η ατμόσφαιρα ενθουσιώδης για μια θρυλική παράσταση που παίχτηκε για πρώτη φορά 40 χρόνια πριν επί χούντας. Κάθε τόσο, η παράσταση διακοπτόταν από αυθόρμητα χειροκροτήματα του κοινού, που ήταν τα περισσότερα από κάθε άλλη φορά που έχω πάει σε θέατρο.

Γιατί χειροκροτούσε το κοινό; Γιατί είχε μείνει εκστασιασμένο από την ερμηνεία των ηθοποιών, γιατί είχε γοητευτεί από την καλλιτεχνική αξία του έργου;

Οι ερμηνείες ήταν υπέροχες, οι ηθοποιοί άψογοι και η μουσική εξαιρετική. Το κοινό όμως δεν χειροκροτούσε γι' αυτό. Το κοινό χειροκροτούσε γιατί όλα αυτά που 'λέγαν στο έργο "κάτι τους θύμιζαν".

Το Μεγάλο μας Τσίρκο γράφτηκε από τον Καμπανέλλη επί χούντας παρουσιάζοντας την ιστορία της Ελλάδας ακριβώς για να "θυμίσει κάτι" στους θεατές. Η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος φυλακίστηκαν από τη χούντα ακριβώς γιατί τα λόγια του έργου "κάτι θύμιζαν στους θεατές".

40 χρόνια μετά και τα λόγια αυτά εξακολουθούν "κάτι να θυμίζουν". Τότε που γράφηκαν είχαμε χούντα. Γιατί ρε γαμώτο "κάτι μας θυμίζουν" ακόμα;

by  Kostas

Γλεντηστε το :)

"Ποια Ελλάδα αγαπάμε", by Kostas

Επειδή, τον τελευταίο καιρό, οι έννοιες της "Ελλάδας", της "Ελληνικότητας" και της "Ελληνικής σημαίας" έχουν γίνει αντικείμενο χυδαίας εκμετάλλευσης από φουσκωτούς μπράβους με άχυρα αντί για μυαλό στο κεφάλι τους και από "Ελληναράδες" που δεν έχουν καμία ιστορική γνώση αλλά αρέσκονται σε  μεγαλεπήβολες δηλώσεις περί "Εθνικής Υπερηφάνειας", "Εθνικού Μεγαλείου" και "Ελληνικής Ανωτερότητας", θα ήθελα να γράψω ένα σύντομο σημείωμα για να διευκρινίσω γιατί αγαπάω την Ελλάδα, γιατί συγκινούμαι με την ελληνική σημαία και γιατί είμαι υπερήφανος που είμαι Έλληνας.

1. Αγαπάω την Ελλάδα γιατί οι Έλληνες είναι κάτι παραπάνω από μια φυλή. Είναι ένα μείγμα φυλών. Προερχόμαστε από τους αρχαίους Έλληνες αλλά στην πορεία έχουμε ανακατευτεί με Ρωμαίους, Σλάβους, Αλβανούς, Τούρκους, Ιταλούς, Άραβες κλπ. Αυτό το μείγμα μας έχει δώσει αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά να είμαστε και Δυτικοί και Ανατολικοί και Ευρωπαίοι και Ασιάτες και Βαλκάνιοι, να έχουμε κοινά χαρακτηριστικά με τους Ιταλούς και τους Ισπανούς (ως Μεσόγειοι), με τους Αλβανούς και τους Σέρβους (ως Βαλκάνιοι), με τους Τούρκους και τους Παλαιστίνιους (ως ανατολίτες). Αυτή είναι η αξία της Ελλάδας. Η ποικιλομορφία της και η δυνατότητά της να συνδυάζει αρμονικά διάφορες επιρροές. Όσοι εστιάζουν μόνο στην ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας, ξεχνούν ότι από τότε μέχρι σήμερα έχουν μεσολαβήσει άλλα 2.000 χρόνια.

2. Συγκινούμαι με την ελληνική σημαία γιατί υπήρξε σύμβολο ενάντια στον φασισμό και διαχρονικό σύμβολο της μάχης υπέρ της ελευθερίας. Γιατί ήταν η σημαία που μάτωσε με το αίμα των παιδιών του πολυτεχνείου. Ήταν η σημαία που κατέβασαν από την Ακρόπολη οι πρόγονοι των σημερινών ψευτοπαλικαράδων που τώρα την χρησιμοποιούν σαν όπλο ή σαν ρόπαλο για να την αντικαταστήσουν με την σβάστικα.

3. Είμαι υπερήφανος που είμαι Έλληνας γιατί ανήκω σ' έναν λαό που ήταν πάντα σε θέση να αφομοιώσει και να συνθέσει πολιτιστικά στοιχεία και πολιτισμικές επιρροές από παντού διατηρώντας αλλά και ανανεώνοντας την ταυτότητά του. Είμαι υπερήφανος που είμαι Έλληνας γιατί ξέρω πολλούς ξένους που αισθάνονται Έλληνες χωρίς να είναι. Είμαι υπερήφανος που είμαι Έλληνας γιατί ανήκω σ' έναν λαό που πολέμησε με περισσότερο πάθος από πολλούς άλλους λαούς τον φασισμό.

Θα σταματήσω να είμαι περήφανος εάν οι συμπολίτες μου συνεχίσουν να αυξάνουν τα εκλογικά ποσοστά μιας εγκληματικής συμμορίας γιατί τότε θα έχουμε αποδείξει ότι από έθνος ηρώων θα έχουμε γίνει απλώς ένα έθνος ηλιθίων.

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Καλά να πάθουμε", by Kostas

Την προηγούμενη εβδομάδα έγραψα μια σειρά άρθρων για να εξηγήσω γιατί θα ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ. Τελικά ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ γιατί ήλπιζα να έχω κάποιον στην κυβέρνηση που θα έκανε υπερήφανη διαπραγμάτευση. Ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ για να μη νομιμοποιήσω την πολιτική του μνημονίου, για να μην υποκλιθώ στη Μέρκελ, για να μη δεχθώ ότι η χώρα μου είναι αποικία, για να μη δεχθώ ότι μια ακραία νεοφιλελεύθερη συμμορία μπορεί να επιβάλλει στη χώρα μου ό,τι θέλει.

Ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ γιατί τις βαθιές μεταρρυθμίσεις που θέλει το ελληνικό κράτος για να ανασυγκροτηθεί, δεν μπορούν να τις κάνουν οι ίδιοι άνθρωποι που κατέστρεψαν και εκμεταλλεύτηκαν αυτό το κράτος. Ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ για ν' ανάψω τη σπίθα που θα έφερνε τη φωτιά της ανατροπής σε όλη την Ευρώπη. Ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ γιατί πίστευα ότι ο ελληνικός λαός θα μπορούσε να είναι πρωτοπόρος και ανατρεπτικός και όχι φοβισμένος, υποταγμένος και ραγιάς.

Δυστυχώς υπερτίμησα τον ελληνικό λαό, ο οποίος για ακόμα μια φορά αποδείχτηκε κατώτερος των προσδοκιών μου.

Τώρα για ό,τι πάθουμε είμαστε υπεύθυνοι. Και όποιος διαμαρτύρεται για τα μνημόνια, θα πρέπει πρώτα να τον ρωτάμε ποιο κόμμα ψήφισε.

Τι είπαμε με τη χθεσινή μας ψήφο; Μάλιστα κα Μέρκελ, κόφτε κι άλλο τους μισθούς. Μάλιστα κα Μέρκελ, να συγχωνεύσουμε τα νοσοκομεία. Χάιλ Μέρκελ! Θα κάνουμε ό,τι θέλετε. Αρκεί να μη μας πάρετε το ευρώ...

Αυτά τα λόγια τα γράφω εν θερμώ για να εκφράσω την οργή μου. Όμως εννοώ κάθε λέξη! Ασφαλώς και αναγνωρίζω ότι το πολύ μεγάλο ποσοστό που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει μια διάθεση γενναιότητας, ριζοσπαστικοποίησης και ρήξης του ελληνικού λαού. Με συγχωρείτε όμως, μετά από 2,5 χρόνια απόλυτης καταστροφής, αυτό δεν μου φτάνει...

Ο ελληνικός λαός αποφάσισε: Πρώτο κόμμα η ΝΔ και 7% η Χρυσή Αυγή.

Για ό,τι ακολουθήσει, καλά να πάθουμε!

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ" (4/4), by Kostas

Συνεχίζοντας τη σειρά των άρθρων για το ΣΥΡΙΖΑ, θέλω να εξηγήσω τον επόμενο λόγο για τον οποίον ο ΣΥΡΙΖΑ με εκφράζει καλύτερα από κάθε άλλο κόμμα: η πολιτική του για τη μετανάστευση. Πριν συνεχίσω θα ήθελα σ' αυτό το σημείο να διευκρινίσω ότι μένω στην Κυψέλη, μια περιοχή με πάρα πολλούς μετανάστες, οπότε δεν μιλάω ούτε αφ' υψηλού ούτε απ' την απ' έξω.

Μετανάστευση

Όταν κάποιος οδηγεί κάποιον άλλον στην εξαθλίωση, τότε τρέφει την εγκληματικότητα. Ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος είναι αυτός ο οποίος πεινάει και αυτός που δεν έχει τίποτα να χάσει. Το έχουμε καταλάβει πλέον... Παλιά (τα τελευταία χρόνια) δεν μπορούσαμε να το καταλάβουμε αυτό. Ούτε πεινάγαμε, ούτε ήμασταν αναγκασμένοι να μεταναστεύσουμε για να βρούμε καλύτερη τύχη. Τώρα όμως; Ακόμα δεν μπορούμε να το καταλάβουμε;

Ποιος φταίει που έχουμε τόσους μετανάστες στην Ελλάδα; Οι μετανάστες οι ίδιοι; Σίγουρα όχι. Η μετανάστευση είναι ένα φαινόμενο το οποίο υπάρχει από την εποχή του Νεάντερταλ. Πάντα οι άνθρωποι μετακινούνταν για να βρουν καλύτερη τύχη. Ο μεγάλος ένοχος για τη μετανάστευση ονομάζεται Δουβλίνο 2, η σύμβαση η οποία κρατάει φυλακισμένους στην Ελλάδα χιλιάδες μετανάστες που δεν ήθελαν να μείνουν στην Ελλάδα και δεν μπορούν να πάν ούτε μπρος ούτε πίσω.

Ποιος την πληρώνει; Οι ίδιοι οι μετανάστες που είναι αναγκασμένοι σε εξαθλίωση αφού η χώρα μας δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις βασικές τους ανάγκες αλλά και οι Έλληνες που είναι αναγκασμένοι να ζουν σε μια κατάσταση ανασφάλειας.

Τι προτείνουν σαν λύση οι μεγάλοι φωστήρες της πολιτικής; Περισσότερη εξαθλίωση... Περισσότερα πογκρόμ, περισσότερη εκμετάλλευση, περισσότερο κυνηγητό... Δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι η κατάσταση γίνεται πιο επικίνδυνη και πιο δύσκολη από πριν. Δεν καταλαβαίνουν ότι η φτώχεια και το κυνηγητό οδηγούν στην εγκληματικότητα.

Για το ΣΥΡΙΖΑ,  η λύση βρίσκεται στην ενσωμάτωση. Μια δημιουργία κέντρων ανοιχτής φιλοξενίας όπου θα υπάρχουν διερμηνείς, νομιμοποίηση των μεταναστών που είναι χρόνια εδώ και των μεταναστών δεύτερης γενιάς, συμμετοχή των παιδιών των μεταναστών στην εκπαίδευση. 'Έτσι γίνεται η ενσωμάτωση. Έτσι οι μετανάστες θα γίνουν κάποιοι από εμάς, θα γίνουν Έλληνες όπως έγιναν και αρκετοί Αλβανοί που ήρθαν στην Ελλάδα τη δεκαετία του '90.

Η περιθωριοποίηση οδηγεί σε αντικοινωνικές συμπεριφορές γιατί ο περιθωριοποιημένος επειδή κινδυνεύει στρέφεται προς τους ομοίους του και αντιμετωπίζει το κοινωνικό σύνολο ως εχθρό και όχι ως μέρος του εαυτού του.

Είναι σαφές γιατί το μεταναστευτικό έχει αναδειχθεί σαν μεγάλο θέμα στην προεκλογική περίοδο. Πάντα χρειάζεται ένας εχθρός ο οποίος δεν είναι ο πολιτικός, δεν είναι αυτός που παίρνει τις αποφάσεις. Εάν αυτός ο εχθρός είναι και ο πιο αδύναμος κρίκος της κοινωνίας ακόμα καλύτερα. Δείτε αυτόν, κατηγορήστε αυτόν, όχι εμένα.

Τέλος, οι Έλληνες έχουν μεταναστεύσει στον κόσμο όσο ελάχιστοι άλλοι λαοί: οι παππούδες μας πρόσφυγες, οι πατεράδες μας μετανάστες, εμείς ρατσιστές;

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ (1/4)

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ  (2/4)

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ (3/4)

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ" (3/4), by Kostas

Στο σημερινό μου άρθρο θα ήθελα να αναλύσω γιατί η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομία είναι η μόνη που μπορεί να ξαναβάλει την Ελλάδα σε τροχιά ανάπτυξης.

Οικονομία

Σκεφτείτε τι γίνεται μέχρι τώρα. Η οικονομία είναι σε ύφεση επειδή οι επιχειρήσεις δεν έχουν λεφτά να κάνουν επενδύσεις και τα νοικοκυριά δεν έχουν λεφτά να κάνουν αγορές. Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί υπάρχει ύφεση, γιατί υπάρχει ανεργία, γιατί μας επιβάλλουν μειώσεις στους μισθούς και γιατί ό,τι λεφτά έχουν, τα δίνουν στις τράπεζες για να εξυπηρετήσουν τα δάνεια που έχουν. Οι τράπεζες τα ξαναδίνουν στην πραγματική οικονομία; Φυσικά και όχι! Οι τράπεζες έχουν κόψει να δίνουν δάνεια και ό,τι λεφτά παίρνουν είτε τα χρησιμοποιούν για να εξυπηρετήσουν τις δικές τους υποχρεώσεις είτε τα επενδύουν σε χρηματοοικονομικά προϊόντα. Έτσι οι τράπεζες λειτουργούν ως γιγαντιαίες μαύρες τρύπες οι οποίες καταπίνουν λεφτά από την πραγματική οικονομία, τα οποία λεφτά χάνονται για πάντα. Δεν χρειάζεται να έχεις κανείς πτυχίο στα οικονομικά για να καταλάβει ότι αυτό οδηγεί σε όλο και βαθύτερη ύφεση.

Μετά, ποιο είναι το αποτέλεσμα; Τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις δεν έχουν πλέον λεφτά να εξυπηρετούν τα δάνειά τους (τα οποία σε πολλές περιπτώσεις είναι τοκογλυφικά) και οι επιχειρήσεις κλείνουν (χάνονται έτσι θέσεις εργασίας) και τα νοικοκυριά χάνουν όλες τις περιουσίες τους οι οποίες μπαίνουν σε πλειστηριασμό. Τι κερδίζει η οικονομία με αυτό; Τίποτα. Γιατί, λόγω της ύφεσης, η τράπεζα δεν μπορεί να αξιοποιήσει καμία περιουσία που κερδίζει ενώ τα νοικοκυριά εξαθλιώνονται.

Τι προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει μίας μορφής Σεισάχθεια. Προτείνει διαγραφή ή κούρεμα δανειακών υποχρεώσεων επιχειρήσεων και νοικοκυριών και αναστολή πλειστηριασμών. Γιατί δηλαδή όταν οι τράπεζες κινδυνεύουν να πρέπει τα κράτη πάντα να τις σώζουν (με τα λεφτά των φορολογουμένων βεβαίως βεβαίως) ενώ όταν οι επιχειρήσεις (κυρίως οι μικρομεσαίες) και τα νοικοκυριά κινδυνεύουν να τους αφήνουμε να πεθαίνουν;

Όσο οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά ζουν υπό τη δαμόκλειο σπάθη της τράπεζας, η ανάπτυξη δεν πρόκειται να έρθει όσο και να κόψουμε τους μισθούς. Εάν οι πολύ χαμηλοί μισθοί έφερναν ανταγωνιστικότητα, όπως λέει ο κ. Σόιμπλε, τότε η Βουλγαρία θα ήταν η πιο ανταγωνιστική χώρα της Ευρώπης. Είναι;

Προφανώς χρειαζόμαστε να χτίσουμε ένα καινούριο αναπτυξιακό μοντέλο. Για να το κάνουμε όμως αυτό χρειαζόμαστε μια καινούρια αρχή. Αυτή η καινούρια αρχή μπορεί να γίνει με μια Σεισάχθεια. Και ο μόνος που πρόκειται να χάσει από μια τέτοια κίνηση θα είναι οι τράπεζες. Μας ενδιαφέρει;

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ (1/4)

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ (2/4)

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ (4/4)

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ" (2/4), by Kostas

Συνεχίζοντας τη χθεσινή σειρά άρθρων για τον ΣΥΡΙΖΑ, θα αναλύσω τον δεύτερο λόγο για τον οποίον εγώ προσωπικά θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές.

Μνημόνιο

Η ελληνική οικονομία είναι σε ύφεση (και μάλιστα σε χοντρή ύφεση) τα τελευταία 5 χρόνια. Όταν σε μια οικονομία που είναι σε τόσο μεγάλη ύφεση επιβάλεις τόσο βαθιές περικοπές είναι λογικό η ύφεση να βαθαίνει και να υπάρχει ένας φαύλος κύκλος. Ο φαύλος αυτός κύκλος οδηγεί στην εξαθλίωση. Αυτό δεν το βλέπουμε μόνο στην Ελλάδα γιατί το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό, είναι πανευρωπαϊκό. Αυτό το βλέπουμε σε όλες τις οικονομίες που εξαναγκάστηκαν σε περικοπές: Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία. Όμως οι "εγκέφαλοι" της Ευρώπης μάλλον είναι εξαιρετικά ανιστόρητοι. Δεν γνωρίζουν τι είναι το "New Deal", δεν γνωρίζουν πώς ξεπεράστηκαν παρόμοιες κρίσεις στο παρελθόν. Ο λαός έχει εξαθλιωθεί. Ποια είναι η εναλλακτική στον ΣΥΡΙΖΑ; Η συνέχιση των μνημονίων και αυτής της αδιέξοδης πολιτικής.

Υπάρχει ζωή μετά το μνημόνιο; Μπορεί ο κόσμος να συνεχίζει να ζει έτσι χωρίς καμιά ελπίδα για το μέλλον; Η γνώμη μου είναι ότι αυτή η πολιτική εξαθλιώνει τον κόσμο και είναι καταστροφική. Πιστεύω ότι η αλλαγή αυτής της πολιτικής πρέπει να γίνει με οποιοδήποτε κόστος. Αλλιώς θα πρέπει να ήμαστε μέσα στο τέλμα για πάρα πολλά χρόνια και να έχουμε κάποιον κ. Τόμσεν να μας λέει εάν ήμασταν καλοί και να ζούμε με το μαρτύριο της δόσης. Και όλα αυτά ενώ όλο και περισσότεροι άνθρωποι δηλώνουν ότι η πολιτική της λιτότητας είναι λάθος.

Δεν μπορούμε λοιπόν να συνεχίσουμε έτσι. Αυτή η πολιτική δεν βγάζει πουθενά και - το κυριότερο - δεν υπάρχει ελπίδα. Εάν βλέπαμε ότι με την λιτότητα τα πράγματα βελτιώνονται, υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ και ελπίδα, τότε θα μπορούσαμε και να κάνουμε υπομονή. Αλλά με το μνημόνιο, η ελπίδα δεν υπάρχει πουθενά.

Γι' αυτό και κατά τη γνώμη μου ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύει τη μόνη ελπίδα για αλλαγή.

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ (1/4)

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ (3/4)

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ (4/4)

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ" (1/4), by Kostas

Το Γλέντι είναι ένα πολυσυλλεκτικό και ανοιχτό blog. Αποτελείται από μια ομάδα ανθρώπων που ψηφίζουν διαφορετικά κόμματα, υποστηρίζουν διαφορετικές ομάδες, ακόμα και διαφορετικές ημέρες της εβδομάδας... Μια εβδομάδα, όμως, πριν από την ίσως πιο κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση από τη μεταπολίτευση και μετά, πιστεύω ότι θα πρέπει να δώσουμε την έμφαση σε πιο πολιτικά ζητήματα. Γι' αυτό και αποφάσισα να γράψω μια σειρά από άρθρα (ένα για κάθε ημέρα της τελευταίας προεκλογικής εβδομάδας) για να εξηγήσω την πολιτική επιλογή μου (και ίσως να προσηλυτίσω και κόσμο). Και επειδή, όπως έγραψα προηγουμένως, το Γλέντι είναι ένα πολυσυλλεκτικό blog, τα άρθρα αυτά δεσμεύουν αποκλειστικά τον συντάκτη του και όχι το ίδιο το blog.

Γιατί ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν; Καταρχήν, θα πρέπει να διευκρινίσω ότι εγώ τον ΣΥΡΙΖΑ δεν τον ανακάλυψα τώρα. Ανήκω στο 4,5% των Ελλήνων που πάντα ψήφιζαν ΣΥΡΙΖΑ γιατί πιστεύω ότι αυτό το κόμμα είναι πιο κοντά στις θέσεις μου. Και επειδή πάντα ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ, δεν είχα ψηφίσει ποτέ μέχρι τώρα κάποιο κόμμα που είχε πιθανότητα να βγει στην κυβέρνηση, γεγονός που με κάνει να έχω μια πρωτόγνωρη λαχτάρα. Οι λόγοι όμως για τους οποίους θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις εκλογές δεν είναι αόριστοι. Είναι συγκεκριμένοι και θα προσπαθήσω να τους αναλύσω σε αυτή τη σειρά των άρθρων.

Διαπραγμάτευση

Θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο καλύτερος διαπραγματευτής με την Ε.Ε. και εξηγώ αμέσως το γιατί. Είναι αξίωμα σε κάθε διαπραγμάτευση ότι για να μπορέσει ο "αντίπαλός" σου να κάνει παραχωρήσεις θα πρέπει να έχει να χάσει κάτι. Εάν δεν έχει να χάσει τίποτα, τότε δεν έχει και κανένα κίνητρο να κάνει παραχωρήσεις. Όταν πας να διαπραγματευτείς με την ιδέα ότι τελικά είσαι διατεθειμένος να δώσεις τα πάντα προκειμένου να μείνεις στο ευρώ, δεν έχεις κανένα διαπραγματευτικό χαρτί. Δεν διαπραγματεύεσαι, απλά υπακούς. Όταν όμως έχεις στα χέρια σου ένα διαπραγματευτικό χαρτί και πείσεις τον "αντίπαλό σου" ότι είσαι διατεθειμένος να το χρησιμοποιήσεις, η διαπραγματευτική σου δύναμη αυξάνεται σημαντικά. Και ο ΣΥΡΙΖΑ, εάν βγει στην κυβέρνηση, δεν θα έχει στα χέρια του απλά ένα διαπραγματευτικό χαρτί αλλά μια πυρηνική βόμβα. Είναι δεδομένο ότι οι Γερμανοί δεν θέλουν να βγούμε από το ευρώ γιατί αυτό θα είχε πολλές επιπτώσεις στην ευρωζώνη και ιδίως στις άλλες αδύναμες χώρες. Ούτε εμείς θέλουμε αλλά θέλουμε να αλλάξουμε τα μνημόνια και είμαστε αποφασισμένοι να μην τα εφαρμόσουμε, γεγονός που θα οδηγούσε σε διακοπή της χρηματοδότησης. Έχουν και οι Γερμανοί ένα σημαντικό όπλο... Αυτή η κατάσταση οδηγεί σε μια "ισορροπία του τρόμου" όπου είναι η κατάλληλη στιγμή για να γίνουν παραχωρήσεις. Οι παραχωρήσεις βέβαια θα είναι αμοιβαίες γιατί και για τους δύο η καλύτερη λύση είναι ο συμβιβασμός. Εκεί όμως υπάρχει περιθώριο για σοβαρές παραχωρήσεις που από καμία άλλη κυβέρνηση δεν θα μπορούσαμε να είχαμε.

Τους υπόλοιπους λόγους θα τους δούμε τις υπόλοιπες ημέρες μέχρι τις εκλογές...

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ (2/4)

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ (3/4)

Γιατί θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ (4/4)

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Κυπελλούχος Ιταλίας η Νάπολι" by Kostas

Από το πρωί στη πόλη υπήρχε μια περίεργη ατμόσφαιρα, μια ατμόσφαιρα αναμονής. Στους δρόμους πουλιούνταν σημαίες "Campioni". Στις 20:00, λίγη ώρα πριν τον τελικό, υπήρχε μποτιλιάρισμα. Όλοι προσπαθούσαν να πάνε σπίτι τους όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Υπήρχαν όμως και ρυθμικά κορναρίσματα, έτσι για μπούγιο... για να φτιάξουν ατμόσφαιρα.

Στις 21:00 το βράδυ πλέον δεν κυκλοφορούσε κανένας. Στο εστιατόριο, σερβιτόροι και μάγειροι έχουν παρατήσει τους πελάτες τους και βλέπουν τον αγώνα. Οι πελάτες δεν νοιάζονται καθόλου. Βλέπουν τον αγώνα και αυτοί... Μια ολόκληρη πόλη σε κατάσταση αναμονής. Και μετά έρχεται το ξέσπασμα... Πέναλτι ο Καβάνι, 1-0. Η Γιουβέντους πιέζει για την ισοφάριση ενώ το παιχνίδι τελειώνει. Κάποιοι αισιόδοξοι έχουν αρχίσει ήδη τα βεγγαλικά και τα κορναρίσματα. Αντεπίθεση η Νάπολι, γκολ ο Χάμσικ, 2-0.

Χαμός!

Ήταν σαν να έχει ξυπνήσει ο Βεζούβιος. Όλος ο κόσμος ξεχύθηκε στους δρόμους με κορναρίσματα, βεγγαλικά και καραμούζες... Μετά τη λήξη του αγώνα, μια ολόκληρη σειρά από μηχανάκια βγήκαν στους δρόμους με τεράστιες σημαίες. Πάνω σε ένα μηχανάκι 3, μπορεί και 4 επιβάτες. Παιδιά ανεβαίνουν στα παράθυρα των αυτοκινήτων και πανηγυρίζουν, όλη η πόλη είναι στο πόδι!

"Είναι τρελοί" μου λέει ο ταξιτζής. "Έχουν τόσα προβλήματα και ασχολούνται με το ποδόσφαιρο". Το ποδόσφαιρο όμως είναι κάτι που τους δίνει ελπίδα. Είναι κάτι που αποδεικνύει ότι η Νάπολι μπορεί να είναι νικήτρια, ότι ο νότος μπορεί να νικήσει τον βορρά. Η αξιοπρέπεια μιας πόλης και η ελπίδα μιας πόλης.

Επιτέλους νικητές! Επιτέλους εμείς οι από κάτω σηκώνουμε κεφάλι!

Forza!

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Η Ώρα της Αλήθειας" by Kostas

Η δημοκρατία είναι ένα φοβερό πολίτευμα. Είναι πράγματι το καλύτερο πολίτευμα στην ιστορία. Και αυτό γιατί μπορεί να φέρνει τον λαό απέναντι στις ευθύνες του.

Σε μια βασιλεία, όπου η εξουσία μεταδίδεται κληρονομικά και όπου ο λαός δεν έχει λόγο στην επιλογή των κυβερνώντων, ο λαός έχει κάθε δικαίωμα να διαμαρτύρεται. Η εξουσία απλά του επιβάλλεται.

Στη δημοκρατία όμως, ο λαός έχει ευθύνες γιατί αυτός επιλέγει τους κυβερνώντες του. Εάν στη Βουλή υπάρχουν λαμόγια που διασπαθίζουν το δημόσιο χρήμα, ο λαός έχει ευθύνες επειδή τους ψήφισε. Εάν στην επόμενη βουλή θα υπάρξουν βουλευτές που θα χαιρετούν ναζιστικά, πάλι ο λαός θα φταίει. Καλώς  ή κακώς, οι βουλευτές είναι οι αντιπρόσωποι του λαού. Πάνε στη βουλή με βάση τη λαϊκή εντολή, με βάση τον λαό που τους εκλέγει.

"Μας κοροϊδέψανε" θα μου πείτε, "άλλα λέγαν και άλλα κάνανε". Αυτό ισχύει ως δικαιολογία... Μόνο για μια φορά όμως. Γιατί όταν 2 κόμματα σε κοροϊδεύουν επί 38 χρόνια και εσύ συνεχίζεις να τα ψηφίζεις, κάποια στιγμή σταματάει να φταίει αυτός που κοροϊδεύει. Φταίει αυτός που συνεχίζει να τους ψηφίζει. Λάθος επαναλαμβανόμενο, παύει πλέον να είναι λάθος. Γίνεται βλακεία...

Σε αυτές δε τις εκλογές κανένας μα κανένας δεν έχει δικαίωμα να πει ότι δεν ήξερε, ότι τον παραπλάνησαν. Αυτά που έχουν γίνει τα τελευταία 2 χρόνια δεν αφήνουν σε κανένα το δικαίωμα της άγνοιας. Εάν συνεχίσουμε, σαν κοινωνία, να ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ, τότε σημαίνει ότι μας αρέσει το μνημόνιο και θέλουμε να ζήσουμε με αυτό γιατί δεν βλέπουμε άλλη εναλλακτική επιλογή.

Εάν το επιλέξουμε αυτό, καλά να πάθουμε... Θα είναι μια πλήρως συνειδητή επιλογή και μια νομιμοποίηση των πολιτικών των προηγούμενων 2 χρόνων. Είναι και αυτό μια επιλογή και επειδή θα είναι επιλογή του Ελληνικού λαού θα πρέπει να γίνει σεβαστή.

Βέβαια μετά δεν θα έχουμε δικαίωμα να διαμαρτυρόμαστε. Τι διαμαρτυρόμαστε; Αφού το επιλέξαμε... Θα πρέπει αναγκαστικά να ζήσουμε με αυτό...

Γι' αυτό την Κυριακή είναι η ώρα της αλήθειας. Η ψήφος μας θα καθορίσει την πολιτική τόσο της Ελλάδας όσο (ίσως) και της Ευρώπης για τα επόμενα χρόνια. Και για ό,τι και να επιλέξουμε δεν θα φταίει κανένας άλλος πάρα εμείς...

Καλή ψήφο.

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"New Year's Resolution" by Kostas

Ο τρίτος χρόνος μου στο Γλέντι ήταν ίσως ο χειρότερος στα τρία αυτά χρόνια της διαδικτυακής μας παρέας. Δεν μπόρεσα να γράψω παρά ελάχιστα πρωτότυπα κείμενα και δεν έκανα παρά ελάχιστες αναδημοσιεύσεις. Ίσως αναπαύτηκα. Μετά που γύρισε ο Δομήνικος από τον στρατό ήξερα ότι το Γλέντι ήταν σε καλά χέρια και έκανα πίσω. Μετά ήρθε και μια υπερφόρτωση από δουλειά και πλέον, εάν και πάντα παρέμεινα πιστός και φανατικός αναγνώστης, εάν και πάντα το Γλέντι είναι η πρώτη σελίδα που διαβάζω όταν μπαίνω στο Ίντερνετ, η δημιουργική μου δουλειά έχει υποχωρήσει πάρα πολύ.

Παρ' όλα αυτά, πάντα υπάρχει η ευκαιρία να κάνουμε μια καινούρια αρχή στα πάντα. Και μια επέτειος είναι πάντα η ευκαιρία και η αφορμή για μια καινούρια αρχή. New Year's Resolution λοιπόν... Ο τέταρτος χρόνος θα είναι διαφορετικός. Το Γλέντι είναι ιδέα και οι ιδέες δεν πεθαίνουν ποτέ. Να 'σαι καλά Alejandro που το σκέφτηκες και το δημιούργησες, να 'σαι καλά Δομήνικε που κάνεις υπερπροσπάθεια για να το κρατήσεις ζωντανό. Τον τέταρτο χρόνο υπόσχομαι ότι θα έχετε έναν συμπαραστάτη ο οποίος θα είναι πολύ πιο άξιος απ' όσο ήταν μέχρι τώρα.

Οπότε, αισιοδοξία... Το Γλέντι μας ενώνει όλους: παντρεμένους, ανύπαντρους, νέους, μεγάλους, φαντάρους, πολίτες στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Ιταλία, την Ισπανία, την Αγγλία και όλον τον κόσμο. Αυτή είναι η μαγεία του Ίντερνετ αλλά πάνω απ' όλα, αυτή είναι η μαγεία του Γλεντιού! Είναι η πλατφόρμα της δημιουργικότητας μας, είναι η πλατφόρμα της έκφρασής μας οποιαδήποτε φόρμα και εάν παίρνει. Και εάν σε κάποιες περιόδους αυτή η δημιουργικότητα ηττάται από την καθημερινότητα, πάντα υπάρχει κάπου εδώ, έτοιμη να πάρει τη ρεβάνς.

Πάμε λοιπόν δυνατά! Να τα εκατοστήσουμε!

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Αθήνα: Αίμα, δάκρυα και ιδρώτας" by Kostas

Τετάρτη 29/6/2011: Ώρα 11.30.

Προσεγγίζουμε το Σύνταγμα από την Πανεπιστημίου. Πριν φύγουμε έχουμε κάνει προμήθειες: Υγρά μαντηλάκια, λεμόνια, βαζελίνη. Οι Έλληνες πρέπει να είναι από τους λίγους λαούς όπου τόσο μεγάλη ομάδα πληθυσμού ξέρει κάποια βασικά μέτρα προφύλαξης από τα χημικά. Μετά τα προπύλαια είναι συγκεντρωμένο το πλήθος από το ΠΑΜΕ. Ήρεμοι, κάθονται στο δρόμο ή το πεζοδρόμιο, διαβάζουν τον Ριζοσπάστη τους ενώ στο βάθος ακούγεται μια ντουντούκα με συνθήματα.

Περνάμε το ΠΑΜΕ και προσεγγίζουμε την πλατεία Συντάγματος. Όσο περισσότερο πλησιάζουμε προς το Σύνταγμα τόσο πιο αποπνικτική γίνεται η ατμόσφαιρα. Έχουν πέσει χημικά νωρίτερα όμως εκείνη την ώρα έχουν σταματήσει. Υπάρχει ένα μπαλόνι στον ουρανό: "Taxi: Vouli- Airport: 10 euro each". Στην αρχή σαστίζουμε γιατί νομίζουμε ότι είναι διαφήμιση. Έπειτα από λίγο συνειδητοποιούμε ότι αναφέρεται στους βουλευτές. Η ατμόσφαιρα είναι σχετικά ήρεμη. Περιμέναμε περισσότερο κόσμο αλλά δεν μπορούμε να έχουμε άποψη για όλη την πλατεία από εκεί που ήμασταν.

Ήμαστε τώρα απέναντι από το Μεγάλη Βρετάνια από την Πανεπιστημίου. Εκεί γνωρίζουμε το "Μάλοξ" και οι συμβουλές συνεχίζουν "Μην τρίψετε τα μάτια σας εάν πέσουν χημικά".

Ξαφνικά βλέπουμε κάποια μπουκάλια να πετάγονται προς την Βουλή, ένα σύννεφο καπνού και τον κόσμο να τρέχει προς τα εμάς. Αρχίζουμε και τρέχουμε και εμείς προς την Κριεζώτου. Αλειφόμαστε με Μάλοξ και περιμένουμε. Ο κόσμος ανεβαίνει δακρύζοντας. Απλός καθημερινός κόσμος που σε μια καθημερινή ημέρα θα προσπερνούσε αδιάφορα ο ένας τον άλλον δείχνουν μια πρωτόγνωρη αλληλεγγύη. Ο ένας βοηθάει τον άλλον προσφέροντας Μάλοξ, χαρτομάντηλα και οτιδήποτε άλλο μπορούσε να βοηθήσει. Μια κυρία έχει αγοράσει μια κούτα με κρέμες και τις προσφέρει σε όσους έχουν ανάγκη. Ξαφνικά ένας δεύτερο κύμα καπνού έρχεται προς την πλευρά μας. Οι αστυνομικοί έχουν κατέβει πιο κάτω και ρίχνουν προς την Πανεπιστημίου αλλά και προς την Κριεζώτου. Επίσης οι χειροβομβίδες κρότου- λάμψης ακούγονται από παντού κάνοντας την ατμόσφαιρα να μοιάζει πολεμική. Ανεβαίνουμε πιο πάνω προς το Κολωνάκι για να μπορέσουμε να ανασάνουμε. Ανεβαίνουν κλαίγοντας άνθρωποι που συμμετέχουν στην διαμαρτυρία αλλά και άνθρωποι που δεν συμμετέχουν (όπως ένας κύριος κουστουμαρισμένος με μια δικογραφία στο χέρι- προφανώς δικηγόρος). Ένας άνθρωπος έχει ανάψει μια φωτιά και πάμε γύρω στην φωτιά γιατί "σπάει τα δακρυγόνα" (καινούρια γνώση αυτή). Οι συζητήσεις έχουν ανάψει μεταξύ ανθρώπων που είναι άγνωστοι μεταξύ τους. Κάποιοι αντιμετωπίζουν την κατάσταση με χιούμορ, άλλοι με θυμό. Όλοι βοηθάνε ο ένας τον άλλον είτε το έχουν ζητήσει είτε όχι.

Κάθε φορά που κοπάζουν τα δακρυγόνα, προσπαθούμε να κατέβουμε προς τα κάτω για να διαμαρτυρηθούμε για τα μέτρα, τρώμε τα δακρυγόνα και ξανανεβαίνουμε. Ανεβαίνουμε προς τον Λυκαβηττό για να μπορέσουμε να ανασάνουμε, απομακρυνόμαστε για λίγο και μετά επανερχόμαστε.

Αυτήν την φορά (κατά τις 16:00) τα πράγματα φέρονται να έχουν ηρεμήσει και καταφέρνουμε να φτάσουμε στην πλατεία συντάγματος. Τηλέφωνα: "Τι έγινε, ψηφίστηκε". Τα νέα είναι απογοητευτικά. Το ψηφίσαν 155 βουλευτές, 154 του ΠΑΣΟΚ και 1 της Νέας Δημοκρατίας. Ο κόσμος παραμένει εκεί, χωρίς κουκούλες. Κάποιοι φοράνε αντιασφυξιογόνες μάσκες για να μπορέσουν να ανασάνουν, κάποιοι άλλοι απλά καλύπτουν την μύτη τους με μπλούζες, μαντήλια και ό,τι άλλο έχουν. Προς το μέσο της πλατείας μια ομάδα χορεύει γύρω από κάποια ταμπούρλα. Και ξαφνικά χημικά... Και από την μεριά της Αμαλίας και από την μεριά της Φιλελλήνων. Η πλατεία γίνεται θάλαμος αερίων και όλοι κατευθύνονται προς το μετρό. Η συνέχεια έχει περιγραφεί στο άρθρο της Φαίδρας.

Αυτό ήταν το τέλος της διαδήλωσης. Κανείς πλέον δεν έμεινε πάνω στην πλατεία ή στους γύρω δρόμους. Είτε έμειναν μέσα στο μετρό είτε απομακρύνθηκαν κακήν κακώς με άλλα μέσα. Ασθενοφόρα δεν μπορούσαν να προσεγγίσουν. Οι τραυματίες μεταφέρονταν με τους συρμούς του μετρό. Πάλι καλά που λειτουργούσε το μετρό και μπορέσαμε και φύγαμε...

Πέμπτη 30/6/2011. Ώρα 21:00

Την επόμενη ημέρα επιστρέφουμε στην πλατεία. Πάλι από την Πανεπιστημίου. Η διαδρομή θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο. Τα τζάμια στις στάσεις έχουν καταστραφεί, κάποια φανάρια έχουν ξηλωθεί, κάποιες βιτρίνες είναι σπασμένες. Στους τοίχους υπάρχουν συνθήματα. Ξεχώρισα το πιο έξυπνο κατά την γνώμη μου "Η ντροπή (μπάτσοι) δεν είναι δουλειά".

Στην πλατεία έχει πολύ κόσμο. Οι άνθρωποι δεν φοβήθηκαν και επέστρεψαν. Στην πάνω μεριά της πλατείας οι άνθρωποι είναι εκνευρισμένοι με τους αστυνομικούς. Τους βρίζουν και τους προκαλούν λεκτικά. Κάποιοι πετάνε και κάποια μπουκάλια προς τα ΜΑΤ. Αμέσως απομονώνονται. "Απομακρύνετε τους προβοκάτορες" ακούγεται από την ντουντούκα.

Στην κάτω πλατεία αρχίζει η λαϊκή συνέλευση. Οι ομιλητές λένε ότι ήταν η μεγαλύτερη λαϊκή συνέλευση από την αρχή του κινήματος. Γίνονται ανακοινώσεις από την νομική ομάδα ότι μαζεύονται μαρτυρίες για να κατατεθούν μηνύσεις. Ένας γιατρός καταγγέλει τις επιθέσεις που δέχτηκαν τα πρόχειρα ιατρεία που είχαν στηθεί από τα ΜΑΤ. Όλα συναινούν στο ότι η εντολή που είχαν δεχτεί ήταν να αδειάσει η πλατεία. Ξαφνικά, από την πάνω πλατεία σηκώνεται ένα σύννεφο και όλοι πανικοβάλλονται. Νομίζουν ότι έχουν ξαναρχίσει τα χημικά. Ένας από τους συγκεντρωμένους φωνάζοντας και γυρίζοντας γύρω γύρω την πλατεία προσπαθεί να πανικοβάλει τον κόσμο αλλά τελικά απομονώνεται και απομακρύνεται. Τελικά το σύννεφο που σηκώθηκε ήταν σύννεφο σκόνης και η μυρωδιά των χημικών ήταν κατάλοιπο της Τετάρτης.

Ο κόσμος είναι θυμωμένος. Καταγγέλλει την αστυνομική βία. "Όταν ένας υπάνθρωπος νομίζει ότι είναι υπεράνθρωπος, γίνεται απάνθρωπος" λέει μια κοπέλα που μιλάει. Γενικά όσοι μιλάνε υπέρ της διατήρησης του ειρηνικού χαρακτήρα του κινήματος αποδοκιμάζονται από την πλειοψηφία των συγκεντρωμένων. Ο λόγος σύμφωνα με έναν ομιλητή είναι ότι "εάν μας επιτίθενται και μας πνίγουν στα χημικά είτε είμαστε ειρηνικοί είτε δεν είμαστε, ποιος ο λόγος να είμαστε".

Αυτό κατάφερε η κυβέρνηση. Να ριζοσπαστικοποιήσει μια ομάδα κατά βάση φιλειρηνική και να την κάνει να σκέφτεται λιγότερο ειρηνικές επιλογές. Δεν είναι βέβαιο ότι αυτές οι απόψεις θα επικρατήσουν και εγώ προσωπικά ελπίζω να μην επικρατήσουν. Όταν όμως ο άνθρωπος νοιώθει την αδικία στο πετσί του, διαδηλώνει ειρηνικά και πνίγεται στα χημικά, φτάνει να σκέφτεται πράγματα ακραία. Ποιος φταίει γι' αυτό;

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Είσαι σκέτο παρακράτος !" by Kostas

Μεγάλωσα με την αντίληψη ότι το παρακράτος ήταν κάτι που ανήκε στο παρελθόν. Ήταν ένας σκοτεινός μηχανισμός ο οποίος σκότωσε τον Λαμπράκη, διοργάνωσε την αποστασία μαζί με τα ανάκτορα, στήριξε την χούντα, στήριξε τον Καραμανλή (θείο) και κυνήγησε τους κομμουνιστές.

Όλα όμως που πίστευα για το παρακράτος ήταν σε χρόνο παρελθοντικό. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι η αστυνομία μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει παρακρατικούς για να αποτρέψει τον κόσμο να εκφράσει ειρηνικά την διαμαρτυρία του σε ένα απάνθρωπο νομοσχέδιο που θα δυσκολέψει κατά πολύ την ζωή τους.

Και όμως τίποτα δεν έχει αλλάξει. Οι παρακρατικοί μηχανισμοί συνεχίζουν να συνεργάζονται άψογα με την αστυνομία με σκοπό να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εάν δεν υπήρχε ο φόβος των επεισοδίων, το πλήθος εχθές θα ήταν πολύ μεγαλύτερο από όσους τελικά πήγαν στην διαδήλωση.

Δεν περίμενα ότι η γενιά μου θα έβλεπε αστυνομικούς με μοτοσυκλέτες να γυρνάνε στα μαγαζιά και να τρομοκρατούν τον κόσμο. Δεν περίμενα ότι η αστυνομία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τόσο πολλά χημικά σε τόσο περιορισμένο χώρο.

Ένα κράτος το οποίο καταφεύγει στην τρομοκρατία για να περιορίσει την λαϊκή αντίδραση είναι αποτυχημένο. Είχα μείνει με την εντύπωση ότι η χούντα τελείωσε το '74. Μάλλον θα πρέπει να το ξανασκεφτώ...

by Kostas

Υ.Γ1: Κάποιους μήνες πριν, όταν σκοτώθηκαν σε ενέδρα δύο αστυνομικοί στου Ρέντη κατάλαβα ότι ήταν άδικο, προσπάθησα να στεναχωρηθώ αλλά όσο και να προσπαθούσα τελικά δεν τα κατάφερα. Χθες κατάλαβα το γιατί.

Υ.Γ2: Την μία ήταν ο μετανάστης από το Μπαγκλαντές. Την άλλη ήταν οι συνδικαλιστές της ΕΘΕΛ. Τράβα γαμήσου ρε Κοκκαλάκη και όλοι οι υπόλοιποι που νομίζετε ότι είμαστε ηλίθιοι και καταπίνουμε κουτόχορτο! Άντε γαμηθείτε όλοι που νομίζετε ότι το IQ μας είναι σαν το δικό σας! Πόσο δούλεμα μπορεί να αντέξει κάποιος;

Υ.Γ3: Το απόγευμα σε άλλο κείμενο θα περιγράψουμε αναλυτικά τις εμπειρίες μας (εμένα και της συντάκτριας Φαίδρας) από την χθεσινή διαδήλωση.

Γλεντηστε το :)

"Πιο στημένο και από του Μπέου" by Kostas

Πάλι στην μέση μιας μεγάλης ειρηνικής εκδήλωσης διαμαρτυρίας μπήκαν οι γνωστοί κουκουλοφόροι για να χαλάσουν το κλίμα, να τρομοκρατήσουν τον κόσμο και να τον κάνουν να φοβηθεί να κατέβει στις πορείες.

Κάθε φορά σε μια κρίσιμη στιγμή ενός κινήματος, σε μια κρίσιμη πορεία, σε μια κρίσιμη διαδήλωση υπάρχει κάποιος ο οποίος μπαίνει μέσα ρίχνει μολότοφ και χαλάει την πορεία. Δεν νομίζω όλα αυτά να είναι τυχαία. Εμένα μου φαίνονται πιο στημένα και από τα ματς του Μπέου με τελικό σκοπό να μειώσουν την ένταση της συμμετοχής του κόσμου. Έγινε πλέον απολύτως φανερό ότι οι κουκουλοφόροι είναι εργαλεία του συστήματος.

Δεν θα τους περάσει όμως. Αυτήν την φορά το διακύβευμα είναι πολύ κρίσιμο και η συμμετοχή του κόσμου πολύ μεγάλη. Όσες μολότοφ και αν ρίξουν, το Σύνταγμα θα παραμείνει γεμάτο.

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Ελάτε να αποφασίσουμε τι θέλουμε !" by Kostas

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ" ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ ΓΛΕΝΤΙΟΥ.

Το Γλέντι στήριξε τις κινητοποιήσεις των αγανακτισμένων από τις πρώτες ημέρες (ακόμα και πριν αρχίσουν οι κινητοποιήσεις, δημοσιεύοντας ειδήσεις και ρεπορτάζ από τις κινητοποιήσεις στην Ισπανία).

Η αγανάκτηση είναι το πρώτο σημαντικό βήμα. Ξυπνήσαμε, βγήκαμε στους δρόμους, ξέρουμε τι δεν θέλουμε.

Το δεύτερο βήμα όμως είναι ακόμα πιο σημαντικό. Πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε. Αν φύγουν αυτοί, ποιοι θα έρθουν; Πώς πρέπει να οργανώσουμε την οικονομία μας ώστε να επιτευχθεί ένα καλύτερο επίπεδο ζωής και μια μεγαλύτερη εργασιακή ασφάλεια; Τι πρέπει να κάνουμε για το χρέος; Ποια πρέπει να είναι η θέση μας στην Ευρώπη;

Τα ερωτήματα είναι πολλά. Οι απαντήσεις ζυμώνονται στις πλατείες αλλά και στο διαδίκτυο. Για να μπορέσουν όλα αυτά να έχουν νόημα, πρέπει το κίνημα να προτείνει μια εναλλακτική. Εμείς προσφέρουμε το blog αυτό σαν φόρουμ για συζήτηση και θα καλωσορίσουμε οποιαδήποτε παρέμβαση με συγκεκριμένες προτάσεις είτε από τους τακτικούς συνεργάτες είτε από αναγνώστες. Οποιοσδήποτε θέλει να συνεισφέρει μπορεί να γράψει στο glenti.blogspot@hotmail.com και εμείς θα είμαστε χαρούμενοι να δημοσιοποιήσουμε και να συζητήσουμε τις προτάσεις του.

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Ο Καπιταλισμός της Λαϊκής" by Kostas

Η Ευρώπη σήμερα πάσχει από μία σειρά από ιδεοληψίες, γι' αυτό και η κρίση στην οποία έχουμε βυθιστεί είναι βαθιά. Η κυριότερη από αυτές τις ιδεοληψίες είναι ότι η ελεύθερη αγορά είναι λύση σε όλα τα προβλήματα. Εάν μειώσουμε τα εμπόδια τα οποία τίθενται από το κράτος, το "αόρατο χέρι" της οικονομίας θα τα κανονίσει όλα. Γι' αυτό και η τρόικα πιστεύει ότι έχουμε αποτύχει να βελτιώσουμε την κατάσταση με το μνημόνιο, επειδή δεν το εφαρμόζουμε σωστά. Δεν είναι σε θέση να παραδεχτεί ότι ο βασικός λόγος αποτυχίας του μνημονίου είναι ότι το μείγμα πολιτικής που προτείνει είναι λάθος και καταστρέφει τόσο την ανάπτυξη όσο και τον κοινωνικό ιστό. Πιστεύει ότι ο καπιταλισμός θα σωθεί και πάλι από μόνος του.

Ο καπιταλισμός δουλεύει καλά μόνο στην θεωρία. Όλοι γνωρίζουν ότι ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς βασίζεται σε κάποιες βασικές παραδοχές: πρέπει να υπάρχουν πολλοί πωλητές που πουλούν το ίδιο ή παρόμοιο προϊόν και οι αγοραστές έχουν πλήρη γνώση της ποιότητας των προϊόντων και της τιμής. Όπως είναι φανερό, αυτός ο καπιταλισμός μπορεί να εφαρμοστεί μόνο στη λαϊκή αγορά όπου όντως και πολλοί πωλητές υπάρχουν και οι αγοραστές έχουν πλήρη γνώση των τιμών των προϊόντων.

Στην κοινωνία όμως αυτό δεν γίνεται. Έχουμε είτε ολιγοπώλια, είτε μονοπώλια είτε καρτέλ. Εάν το κράτος αποκρατικοποιήσει μεγάλες επιχειρήσεις, ποιος θα τις πάρει; Πολλοί μικροί επιχειρηματίες ή ένας μεγάλος; Επίσης έχω διαπιστώσει ότι όσο πιο καπιταλιστική είναι μια οικονομία, τόσο πιο χάλια λειτουργεί ο καπιταλισμός, τόσο μεγαλύτερη τάση υπάρχει για συγκέντρωση και, εν τέλει, τόσο πιο πολύ μειώνεται ο ανταγωνισμός. Εάν πάει κάποιος στην Αγγλία δεν υπάρχει περίπτωση να μην παρατηρήσει ότι όλα τα σουπερμάρκετ είναι Tesco, όλα τα φαρμακεία είναι Boots και όλα τα βιβλιοπωλεία είναι Waterstones ή WS Smith. Στην Αμερική, η παντοδυναμία της Walmart είναι παγκοσμίως γνωστή.

Εάν δεν μπορούμε να έχουμε καπιταλισμό της λαϊκής, καλύτερα να μην έχουμε καπιταλισμό καθόλου. Κάποιοι δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα ότι ο καπιταλισμός δεν είναι η λύση αλλά το πρόβλημα.

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Γιατί την πληρώνει πάντα ο μαλάκας ;" by Kostas

Σε αυτήν την κοινωνία υπάρχουν πολλά προβλήματα, πολλές δυσκολίες, πολλές συγκρούσεις. Όλες όμως έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Την πληρώνει πάντα ο μαλάκας, αυτός που δεν φταίει σε τίποτα, ο πιο άσχετος.

Παράδειγμα 1: Την προηγούμενη Τρίτη κάποιοι εγκληματίες (πολύ πιθανώς μετανάστες) μαχαίρωσαν και σκότωσαν για να ληστέψουν έναν 44χρονο ο οποίος πήγαινε να πάρει το αυτοκίνητο για να πάει στο νοσοκομείο τη γυναίκα του για να γεννήσει. Πολύ τραγικό το γεγονός... Μήπως συλλάβανε τους θύτες; Μήπως λάβανε μέτρα για τον περιορισμό της εγκληματικότητας; Φυσικά και όχι. Ποιος την πλήρωσε; Ο μαλάκας ο μετανάστης ο οποίος τυχαίνει να μένει στην περιοχή, ο οποίος τυχαίνει να περνάει από τον συγκεκριμένο δρόμο. Μας νοιάζει εάν ο μετανάστης είναι νόμιμος ή παράνομος; Μας νοιάζει εάν είναι οικογενειάρχης και παλεύει με την δουλειά του να επιβιώσει; Μας νοιάζει εάν φοβάται και αυτός για επιθέσεις; Φυσικά και όχι! Ψυχικά διαταραγμένοι νεοναζί κυκλοφορούν κρατώντας φονικά εργαλεία και επιτίθενται σε όποιον μετανάστη βρουν, απλά επειδή είναι μετανάστης. Συνολική ευθύνη. Φταίνε όλοι επειδή ανήκουν σε μια συγκεκριμένη ομάδα. Ο ναζισμός σε όλο του το μεγαλείο.

Παράδειγμα 2: Χθες ορισμένοι φανατικοί επιτέθηκαν στο αστυνομικό τμήμα των εξαρχείων πυρπολώντας μοτοσυκλέτες και αστυνομικά οχήματα. Ποιος την πλήρωσε; Η αστυνομία, το σύστημα, οι πολιτικοί; Όχι! Την πλήρωσε ο μαλάκας ο εργαζόμενος στην λαϊκή αγορά που βγάζει με κόπο το ψωμί του κάθε μέρα.

Παράδειγμα 3: Οι τράπεζες κάνουν ρυψοκίνδυνες επενδύσεις και χάνουν λεφτά. Τα κράτη προσπαθούν να σώσουν τις τράπεζες και χρεώνονται (το παράδειγμα της Ιρλανδίας κυρίως αλλά και της Ελλάδας εν μέρει). Εναλλακτικά: Τα κράτη μοιράζον τεράστια ποσά σε μίζες, σε διαφθορά και σε ημέτερους. Το κράτος πλέον δεν έχει άλλα λεφτά και χρεοκοπεί (Ελλάδα). Ποιος την πληρώνει; Μα φυσικά ο μαλάκας ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος ο οποιοσδήποτε παίρνει έναν μικρό μισθό ο οποίος μειώνεται ολοένα και περισσότερο.

Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής. Πόσο μαλάκας είναι πλέον αυτός ο μαλάκας για να αντέξει να την πληρώνει πάντα αυτός; Εάν ξεσηκωθούν οι μετανάστες, οι εργαζόμενοι, όλοι αυτοί που την πληρώνουν θα έχουν άδικό; Το θύμα εύκολα γίνεται θύτης όταν φτάσει στα όριά του. Και τότε ποιος θα την πληρώσει;

by Kostas

Γλεντηστε το :)

"Κι όμως είμαστε ακόμα εδώ..." by Kostas

2 χρόνια Γλέντι! Μια μεγάλη ομάδα συνεργατών, μια μεγάλη ποικιλία θεμάτων, με θέματα τα οποία ανεβαίνουν καθημερινά, και όλα αυτά με τον έναν αρχισυντάκτη να υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία και τον άλλον να βρίσκεται στο εξωτερικό. Δεν θα το έλεγα και πολύ άσχημο το αποτέλεσμα... Ειδικά αν σκεφτεί κανείς τον ρυθμό με τον οποίο ανοίγουν και κλείνουν τα blog σήμερα. Κάθε ζωντανός οργανισμός, όπως και ένα blog, έχει τις καλές και τις κακές του στιγμές, τα πάνω του και τα κάτω του. Κάποιοι τα παρατάνε στα δύσκολα. Εμείς όχι... Συμφωνώ ότι ο δεύτερος χρόνος θα μπορούσε να είναι και καλύτερος. Όμως αποδείξαμε ότι, παρ' όλες τις δυσκολίες, είμαστε πολύ σκληροί για να πεθάνουμε και ότι έχουμε την μαγιά και όλες τις καλές προϋποθέσεις τον τρίτο χρόνο να πετάξουμε (όπως γράφει και ο συντάκτης Δομήνικος). Σε κάποια φάση αναρωτιόμουνα: Έχουμε άρθρα γνώμης, κινηματογραφικές κριτικές, βίντεο χιουμοριστικά, αποκλειστικότητες, ραδιοφωνικές εκπομπές, θέματα που ανεβαίνουν καθημερινά... Βρε μπας και είμαστε το καλύτερο blog στην Ελλάδα;

Ο τρίτος χρόνος θα μας δώσει την ευκαιρία να το αποδείξουμε. Και έχουμε ακόμα πολύ μέλλον μπροστά μας...

Χρόνια πολλά σε όλους!

by Kostas

Γλεντηστε το :)