Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

"Περί Τρομοκρατίας" by Kostas


Πριν από λίγες ημέρες έτυχε να φάω σε ένα μαγαζί το οποίο είχε ανοιχτή την τηλεόραση στο Sky News. Εκεί, το πρώτο και μοναδικό θέμα του δελτίου ειδήσεων ήταν η στυγερή δολοφονία ενός Άγγλου στρατιώτη μέσα σε ένα λεωφορείο στο Λονδίνο από δύο φανατικούς ισλαμιστές. Ο τίτλος της είδησης ήταν "Terror Attack".

Δεν διαφωνώ ότι η συγκεκριμένη πράξη ήταν απαίσια, απεχθής, αηδιαστική και φυσικά ασυγχώρητη και αδικαιολόγητη. Είναι όμως τρομοκρατική;

Πριν από λίγα χρόνια, η βρετανική αστυνομία καταδίωξε και σκότωσε στον σταθμό του μετρό έναν βραζιλιάνο μετανάστη ο οποίος ήταν απόλυτα αθώος. Κανείς δεν χαρακτήρισε τότε αυτήν την πράξη τρομοκρατική.

Όταν φανατικοί νεοναζί κυνηγάνε, τραυματίζουν και ενίοτε σκοτώνουν μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας απλά και μόνο γιατί έχουν διαφορετικό χρώμα δέρματος δεν βγαίνει ο Ομπάμα, ούτε ο Κάμερον, ούτε καν ο Σαμαράς να κάνει δηλώσεις. Γιατί δηλαδή η δολοφονία του Άγγλου στρατιώτη στο Λονδίνο να χαρακτηρίζεται ως τρομοκρατική πράξη και η δολοφονία ενός Αφγανού μετανάστη στην Αθήνα (αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις όπου γίνονται συχνά τέτοιες επιθέσεις) να χαρακτηρίζεται - το πολύ - ως ακροδεξιά βία και να βρίσκει θέση μόνο στις μέσα σελίδες κάποιας αριστερής ιδεολογίας εφημερίδας;

Μήπως η ευαισθησία μας ως κοινωνία είναι επιλεκτική;



by Kostas

4 σχόλια:

  1. Κώστα η απάντηση είναι δυστυχώς ναι. Και ότι είναι επιλεκτικό είναι άδικο εκ γενετής.

    Επιπλέον να πούμε και μια κουβέντα για τις "μοδάτες" φράσεις που απλά τις κολλάμε παντού. Μια τέτοια φράση είναι και το "Terror Attack" στην οποίο - κατά τα ΜΜΕ - κολλά καταπληκτικά ο μουσουλμανισμός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν ξέρω πόσο έγκυρος είναι αυτός ο ορισμός, είναι αυτός που δίνει η Βικιπαίδεια:

    "Η τρομοκρατία (αγγλ. terrorism), εκ του τρόμος + κράτος, αν και δεν υπάρχει διεθνώς συμφωνημένος ορισμός, γενικά αποτελεί τη «συστηματική» χρήση, ή την απειλή χρήσης, βίας που συμβαίνει πάντα ως αντίδραση, ή άσκηση πίεσης, από οργανωμένες ομάδες με πολιτικά, θρησκευτικά ή άλλα ιδεολογικά κίνητρα (ως υπόβαθρο/βάση) αλλά ακόμη και από ολόκληρους κρατικούς μηχανισμούς, εναντίον ατόμων, ομάδων ή περιουσιών, με απώτερο στόχο τις κυβερνήσεις από τις οποίες προσδοκούν κάποια αντίστοιχα (των κινήτρων) οφέλη/κέρδη. Η κάθε πράξη επ' αυτού χαρακτηρίζεται τρομοκρατική πράξη και οι επιχειρούντες αυτήν τρομοκράτες".

    Αν το πάμε με τον ορισμό, η δολοφονία του στρατιώτη που είναι μέρος του κρατικού μηχανισμού, της κυβέρνησης, είναι πράγματι πιο τρομοκρατική πράξη από αυτές που αναφέρεις πιο πάνω.

    Αλλά το θέμα είναι άλλο. Μία - με τον ορισμό - τρομοκρατική επίθεση γιατί είναι χειρότερη από τη δολοφονία ενός μετανάστη; Η απάντηση είναι ότι προφανώς και δεν είναι. Είναι το ίδιο απεχθείς. Άρα αξίζουν της ίδιας προσοχής.

    Η ευαισθησία μας ως κοινωνία - και ως Μ.Μ.Ε σίγουρα - είναι επιλετικότατη.

    Είναι ο βιασμός τρομοκρατική ενέργεια; Όχι. Είναι καλύτερη ή χειρότερη από την τρομοκρατική ενέργεια; Σίγουρα όχι.

    Υ.Γ: Και Kostas Comment και κείμενα! ΟΜΟΡΦΟΤΑΤΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δομήνικε σε ευχαριστώ για το comment. O ορισμός που δίνεις έχει ένα πρόβλημα. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει άσκηση πίεση από "κρατικούς μηχανισμούς" με στόχους τις κυβερνήσεις; Υπάρχει και η Κρατική Τρομοκρατία http://en.wikipedia.org/wiki/State_terrorism όπου συμπεριλαμβάνεται και οι τρομοκρατικές πράξεις ενός κράτους εναντίον των πολιτών τους. Επίσης στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχουμε καμία απόδειξη ότι πρόκειται για "οργανωμένες ομάδες με πολιτικά, θρησκευτικά ή άλλα ιδεολογικά κίνητρα" και όχι για μεμονωμένη ενέργεια. Στη περίπτωση της Χρυσής Αυγής όμως ξέρουμε ότι πρόκειται περί οργανωμένης ομάδας με συγκεκριμένη πολιτική στόχευση (περιορισμός του μεταναστευτικού, εκδίωξη των μεταναστών από την Ελλάδα), οπότε από τις δύο πράξεις, η δεύτερη μου φαίνεται πιο κοτνά σε αυτόν τον ορισμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Με βάση το comment σου, θα συμφωνήσω μαζί σου. Αλλά θα ξαναπώ ότι η ταμπέλα που θα βάλω σ' ένα απεχθές έγκλημα είναι το λιγότερο που με απασχολεί. H τρομοκρατική ενέργεια δεν είναι χειρότερη από τη ρατσιστική ενέργεια. Και στις δύο η κοινωνία θα έπρεπε να έδειχνε την ίδια ευαισθησία. Κι αυτό νομίζω ότι προσπαθείς να πεις κι εσύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή