Comics | Αστερίξ

Μετά από αδικαιολόγητη (το ομολογώ) απουσία ενός – και πλέον – έτους(!), η στήλη Comics επιστρέφει με ένα ολοκαίνουριο αφιέρωμα. Αυτήν τη φορά δεν θα ασχοληθούμε με ένα σχεδιαστή, αλλά με ένα ολόκληρο έργο, τις ιστορίες του μοναδικού Αστερίξ. Ας πάρουμε τα πράγματα όμως απ’ την αρχή.


Η αρχή

Τι γίνεται όταν ένας κορυφαίος σεναριογράφος συναντηθεί με έναν καταπληκτικό σκιτσογράφο; Η απάντηση είναι απλή: ένα από τα μεγαλύτερα έργα της ένατης τέχνης που παραμένει αναλλοίωτο στο χρόνο.

Η αρχή έγινε λοιπόν όταν ο σεναριογράφος Ρενέ Γκοσίνι, γνωστός και από το έργο του στη πασίγνωστη σειρά εικονογραφημένων σχεδίων Λούκυ Λουκ, και ο σκιτσογράφος Αλμπέρ Ουντερζό, σε ηλικίες 33 και 32 ετών αντίστοιχα, δημοσιεύουν την πρώτη ιστορία του Αστερίξ στις 29 Οκτωβρίου του 1959 στο γαλλόφωνο περιοδικό Pilote, με μορφή εικονογραφημένης ιστορίας σε συνέχειες.

Το 1961 όμως, όλες αυτές οι ιστορίες μαζεύονται και συνθέτουν το πρώτο βιβλίο Αστερίξ με τίτλο "Asterix le Gaulois". Από εκείνο το σημείο και μετά, ο Αστερίξ δημοσιεύεται με αυτήν τη μορφή βιβλίου σε ετήσια γενικά βάση.

Υπόθεση

Βρισκόμαστε στο 50 π.Χ. Στον τότε κόσμο κυριαρχεί η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία έχοντας ήδη κατακτήσει σχεδόν όλες τις χώρες στα παράλια της Μεσογείου από την Αίγυπτο μέχρι και τη Γαλατία (σ.σ. Γαλλία). Όλη η Γαλατία έχει πέσει λοιπόν στα χέρια των Ρωμαίων. Όλη; Όχι! Ένα χωριό ανυπότακτων Γαλατών αντιστέκεται ακόμη και θα αντιστέκεται για πάντα στους εισβολείς. Οι κάτοικοι του μικρού αυτού χωριού χάρη στο μαγικό φίλτρο που παρασκευάζει ο δρυΐδης Πανοραμίξ και που τους δίνει υπερφυσική δύναμη, συνεχίζουν να αντιστέκονται στις επίμονες προσπάθειες του Ιουλίου Καίσαρα να τους υποτάξει.

Ο Αστερίξ, ένας κοντός και δαιμόνιος Γαλάτης, μαζί με τον αχώριστο φίλο του, τον τεράστιο Οβελίξ, πάντα καταφέρνουν, με τη βοήθεια του μαγικού φίλτρου, της εξυπνάδας αλλά και της καλής τους τύχης, να χαλάσουν τα σχέδια του Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Στο τέλος κάθε βιβλίου, η νίκη επί των Ρωμαίων γιορτάζεται με ένα μεγάλο τσιμπούσι με αγριογούρουνα (αφού πρώτα δεθεί και φιμωθεί ο βάρδος Κακοφωνίξ).

Η επιτυχία του Αστερίξ

Η τεράστια επιτυχία που γνώρισε (και γνωρίζει) ο Αστερίξ οφείλεται κατά κύριο λόγο στη διαφορετικότητα του από άλλα έργα της ένατης τέχνης και η χρησιμοποίηση πρωτοποριακών τεχνικών για την εποχή, τόσο σχεδιαστικά αλλά κατά κύριο λόγο στο σενάριο. Εμείς θα σταθούμε στις δυο βασικότερες:

1. Τα εθνικά στερεότυπα που χρησιμοποιούνται στις διάφορες περιπέτειές του Αστερίξ όπου τον βλέπουμε να γυρίζει πολλές χώρες. Σε κάθε χώρα συναντά τα σύγχρονα στερεότυπα για τον κάθε λαό επιτρέποντας έτσι στο κόμιξ να πάρει ένα παγκόσμιο χαρακτήρα. Μερικά εθνικά στερεότυπα που βλέπουμε είναι:

· Οι Γότθοι είναι πειθαρχημένοι και μιλιταριστές, αποτελούνται από πολλές φυλές που πολεμούν μεταξύ τους (αναφορά στη Γερμανία πριν τον Μπίσμαρκ), ενώ φορούν το χαρακτηριστικό κράνος του πρώτου παγκοσμίου πολέμου.

· Οι Ελβετοί είναι ουδέτεροι, τρώνε fondue, έχουν μανία με την καθαριότητα και με τα ρολόγια (κλεψύδρες) και σέβονται πάνω απ' όλα το τραπεζικό απόρρητο.

· Οι Βρετανοί είναι φλεγματικοί, ψύχραιμοι, πίνουν κάθε μέρα στις 5 ζεστό νερό με μια σταγόνα γάλα (μέχρι να τους φέρει ο Αστερίξ το τσάι), πίνουν χλιαρή μπύρα, τρώνε άνοστα βραστά φαγητά με σάλτσα μέντας.

· Οι Κορσικανοί είναι οξύθυμοι, πατριώτες, έχουν βεντέτες μεταξύ τους και κοιμούνται απαραιτήτως το μεσημέρι.

· Οι Έλληνες τρώνε "γεμιστά αμπελόφυλλα", πίνουν ρετσίνα και έχουν πάντα έναν ξάδερφο για την κατάλληλη δουλειά.

· Οι Νορμανδοί πίνουν ακατάσχετα, δε γνωρίζουν το φόβο (προσπαθούν να τον ανακαλύψουν) και στη χώρα τους η νύχτα διαρκεί έξι μήνες.

· Οι Βέλγοι μιλάνε με περίεργη προφορά και σνομπάρουν τους Γαλάτες.

2. Η χρησιμοποίηση καρικατούρων από σύγχρονα πραγματικά πρόσωπα, κάνοντας το έτσι πιο σχετικό με τη σημερινή εποχή και καθιερώνοντας το ως πιο ταιριαστό σε άτομα διάφορων ηλικιών. Μερικά παραδείγματα είναι οι: Ζακ Σιράκ, Μπενίτο Μουσολίνι, Σον Κόνερι, οι Beatles και ο Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ. Σχετικό είναι επίσης και το στοιχείο του αναχρονισμού (που πρώτος χρησιμοποίησε ο Όμηρος στα έπη του). Βλέπουμε δηλαδή στοιχεία ή αντικείμενα μια άλλης εποχής (π.χ. της σύγχρονης εποχής) να χρησιμοποιούνται στις περιπέτειες των ανυπότακτων Γαλατών.


Ο παγκόσμιος Αστερίξ

Ο Αστερίξ έγινε αμέσως αγαπητός, κατά κύριο λόγο στη Γαλλία, και εξαπλώθηκε με πολύ γρήγορους ρυθμούς σε όλο τον κόσμο. Έχει μέχρι σήμερα σημειώσει πάνω από 280 εκατομμύρια πωλήσεις και έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 100 γλώσσες αλλά και διαλέκτους (μεταξύ των οποίων και στην Κρητική, Κυπριακή και Ποντιακή), έχει μάλιστα μεταφραστεί και στα Αρχαία Ελληνικά και Λατινικά (με την τελευταία να προσδίδει ένα ρεαλιστικό τόνο στη σειρά όντας η καλτ γλώσσα της σειράς).

Επιπλέον στη Γαλλία λειτουργεί θεματικό πάρκο με το όνομα "Χωριό του Αστερίξ" με τεράστια επισκεψιμότητα (έρχεται δεύτερο μετά την Disneyland).

Πολλά από τα βιβλία του Αστερίξ έχουν γίνει ταινίες, υπάρχουν αρκετές παραγωγές κινουμένων σχεδίων καθώς επίσης και βιντεοπαιχνίδια.

Ο Αστερίξ στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα ο Αστερίξ κυκλοφόρησε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 από τις εκδόσεις Σπανός. Το 1978 τα δικαιώματα αποκτά η AΝGLO-HELLENIC AGENCY η οποία κυκλοφόρησε σταδιακά όλα τα τότε υπάρχοντα άλμπουμ της σειράς. Από το 1989 οι ιστορίες του Αστερίξ κυκλοφορούν από τη Μαμούθ COMIX σε άλμπουμ των 50 περίπου σελίδων.

Επίλογος

Με το θάνατο του Ρενέ Γκοσίνι το 1977 οι ιστορίες μπήκαν σε δεύτερη μοίρα αφού οι κληρονόμοι του τεράστιου αυτού σεναριογράφου διεκδίκησαν και την τελευταία ρανίδα χρήματος χωρίς να νοιαστούν για τη συνέχεια του έργου. Ευτυχώς δεν τα κατάφεραν και το ανυπότακτο πνεύμα του Αστερίξ θριάμβεψε και πάλι.

Οι ιστορίες αυτών των ανυπότακτων Γαλατών άλλαξαν τη ροή της ένατης τέχνης στην Ευρώπη, που ακολουθούσε μέχρι τότε καταϊδρωμένη την Αμερική και την Ιαπωνία. Έγινε το σημείο αναφοράς και η αγαπημένη συνήθεια μικρών και μεγάλων ανά το παγκόσμιο και τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει αυτή τη δυναμική όσα χρόνια και να περάσουν. Άλλωστε ο Αστερίξ έχει πάντα το μαγικό ζωμό.

by Louis

Γλεντηστε το :)

Comics Παρουσίαση │ ΑΡΚΑΣ

Σε συνέχεια της στήλης μας, και όπως είχαμε προαναγγείλει, ξεκινάμε σήμερα μια σειρά από παρουσιάσεις των σχεδιαστών κόμικς. Για αρχή επιλέξαμε να μείνουμε εγχώρια και να παρουσιάσουμε τον - μακράν - πιο πετυχημένο σχεδιαστή εικονογραφημένων ιστοριών στην Ελλάδα, τον Αρκά.


Ο άγνωστος Αρκάς

Η ταυτότητα του Αρκά παραμένει ένα από τα αγαπημένα θέματα για συζήτηση των αναγνωστών του, και όχι μόνο, και ο λόγος είναι γιατί δεν έχει ποτέ - έως και σήμερα - επιβεβαιώσει την πραγματική του ταυτότητα. Το επικρατέστερο όνομα ανάμεσα στα τόσα που έχουν κατά καιρούς συζητηθεί είναι το Αντώνης Ευδαίμων και το επικρατέστερο επάγγελμα του είναι ψυχολόγος/ψυχίατρος αν και έχει συζητηθεί ότι μπορεί να είναι αρχιτέκτονας.

Μάλιστα στις 5 Οκτωβρίου 2005, στη διεθνή έκθεση βιβλίου, ως τιμώμενο πρόσωπο, είχε παρουσιάσει τον εαυτό του ως Αντώνη Ευδαίμων μέσα από μια σειρά αστείων διαλόγων με το κοινό, αφήνοντας όμως πολλά ερωτηματικά αν όντως έλεγε την αλήθεια. Μετά από αυτό, πολλοί υιοθέτησαν αυτό το όνομα και έτσι βλέπουμε εγκυκλοπαίδειες όπως η Πάπυρος - Larousse και ηλεκτρονικές εγκυκλοπαίδειες όπως τη Wikipedia να αναφέρονται στον Αρκά με το όνομα Αντώνης Ευδαίμων.

Μια ανάλυση από ένα φόρουμ για κόμικς αναφέρει ότι το πιο πιθανόν είναι να μην είναι παντρεμένος αφού τα καυστικά αστεία του δεν περιλαμβάνουν την εκδοχή του γάμου. Το μόνο σίγουρο, που το επιβεβαίωσε και ο ίδιος, είναι ότι το όνομα Αρκάς έχει άμεση σχέση με την Αρκαδία.


Τα πρώτα βήματα

Πάνε σχεδόν 30 χρόνια από τη παρουσίαση της πρώτης δουλείας του Αρκά, τη συλλογή «Κόκκορας» στο περιοδικό «ΒΑΒΕΛ» το 1981, όπου τον βλέπουμε να πραγματεύεται με μαεστρία και φοβερό χιούμορ το πάντα επίκαιρο θέμα του σεξ μέσα από τον πολυδιάστατο χαρακτήρα ενός κόκορα.

Στη συνέχεια συνεργάζεται μέχρι το 1987 με τα περιοδικά «Παρά Πέντε» και «Μικρό Παρά Πέντε» κάνοντας μικρά και σταθερά βήματα στην ένατη τέχνη με μεγάλο ατού τις φοβερές ατάκες του.



Η αναγνώριση

Η αναγνώριση για τον Αρκά δεν άργησε να έρθει και όπως με κάθε σχεδιαστή κόμικς έρχεται με εκείνο το έργο που αποτελεί το σήμα κατατεθέν του. Αλήθεια πόσοι όταν ακούμε τη λέξη Αρκάς δεν μας έρχεται αμέσως ο Ισοβίτης;

Ο συμπαθέστατος, αν και φυλακισμένος ισόβια, ποντικός έμελε να γίνει η φιγούρα που καθιέρωσε τον Αρκά ως μια κορυφαία μορφή στις συνειδήσεις του κοινού από πολύ νωρίς, μόλις το 1988 όταν κυκλοφόρησε στην εφημερίδα "Η ΠΡΩΤΗ". Ο Ισοβίτης μάλιστα έγινε σειρά με μαριονέτες για την ελληνική τηλεόραση (ΕΤ-1) χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία όμως γιατί, όπως λένε και οι περισσότεροι, είναι πολύ διαφορετικό να διαβάζεις τις ατάκες και άλλο να τις ακούς.



Η φοβερή συνέχεια και η καθιέρωση

Ο Αρκάς συνέχισε να γράφει, κυρίως σειρές με συγκεκριμένο θέμα και πρωταγωνιστές, που δημοσιεύονταν σε περιοδικά και εφημερίδες και συγκεντρώνονταν στη συνέχεια σε άλμπουμ. Μεταξύ άλλων οι σειρές «Χαμηλές Πτήσεις» (στο "ΕΨΙΛΟΝ" της "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ" το 1991), «Καστράτο» (στο περιοδικό "ΜΕΤΡΟ" το 1995), και «Η Ζωή Μετά» (στο "ΕΨΙΛΟΝ" της "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ" το 1999).

Επιπλέον το 1997 ο Αρκάς, αναγνωρισμένος πλέον, ανέλαβε και σχεδίασε το λογότυπο της Θεσσαλονίκης στο πρόγραμμα European city of culture.

Η γενική ανταπόκριση του έργου του ήταν τόσο μεγάλη που τα βιβλία του μεταφράστηκαν με τεράστια επιτυχία σε 9 γλώσσες πέρα από τα ελληνικά, πιο συγκεκριμένα: στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρουμάνικα, ισπανικά, πορτογαλικά, ιταλικά, βουλγαρικά και πολωνικά. Αποτελεί έτσι έναν άξιο πρεσβευτή της Ελλάδας στο εξωτερικό.

Πιο πρόσφατα (το 2007) ο πολυτάλαντος Αρκάς δημοσίευσε και ένα θεατρικό με τίτλο «Εχθροί Εξ Αίματος» το οποίο είναι ουσιαστικά ένας απολαυστικός διάλογος μεταξύ των οργάνων ενός ανθρώπινου σώματος όταν αυτό παθαίνει ένα σοβαρό δυστύχημα. Το έργο μεταφέρθηκε μάλιστα στη σκηνή στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου» στην Αθήνα από τον Οκτώβριο του 2008 μέχρι και το Μάιο του 2009 σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.

Ορίστε και ένα μικρό δείγμα των απίστευτων διαλόγων:

- Παχύ Έντερο: Αλήθεια, θυμάσαι εκείνη τη φοβερή γαστρεντερίτιδα απ’ τα θαλασσινά; Μια βδομάδα δεν μπορούσα να δουλέψω, τίποτα, όπως μπαίνανε βγαίνανε. Μου τα' στελνες κι εσύ όπως σου έρχονταν… Λεπτό Έντερο: Τι θα γίνει τώρα, ρε χοντρέ; Θα το ρίξουμε στις αναμνήσεις; Πού νομίζεις ότι είσαι, σε reunion παλιών συμμαθητών;

- Λεπτό Έντερο: Το πεπτικό είναι ενωμένο σαν γροθιά! Ολόκληρος ο γαστρεντερικός σωλήνας, από τις αμυγδαλές ως τις αιμορροΐδες, είναι μια σφιγμένη γροθιά που θα σας συντρίψει! Παχύ Έντερο: Σταμάτα να μιλάς εκ μέρους όλου του πεπτικού συστήματος. Δεν σ' έχει εξουσιοδοτήσει κανένας… Λεπτό Έντερο: Άει χέσε, ρε…


Επίλογος

Ενώ τα προσωπικά του στοιχεία παραμένουν ένα μυστήριο που φέρνει πολλές διαφωνίες, όλοι ανεξαιρέτως συμφωνούν και υποκλίνονται στο αστείρευτο ταλέντο του χαρισματικού Αρκά. Οι θανατηφόρες ατάκες του σε συνδυασμό με την απλή και ανάλαφρη εικονογράφηση των πολυδιάστατων θεοπάλαβων του χαρακτήρων έχουν χαρίσει και χαρίζουν ακόμη ατελείωτες ώρες ψυχαγωγίας στους αναγνώστες του. Αν λοιπόν δεν έχετε διαβάσει ακόμη κανένα του έργο σας προτείνουμε να τρέξετε αμέσως και είμαστε σίγουροι θα τον αγαπήσετε και εσείς.

Αν παρ' όλα αυτά ακόμη δεν έχετε πειστεί (το αμφιβάλουμε) τότε ένα δείγμα από μερικές από τις καλύτερες ατάκες του ΑΡΚΑ θα σας αναγκάσει να πειστείτε.

- H πείρα είναι μια χτένα που την αποκτάς όταν είσαι πια φαλακρός/

- Δημοκρατία είναι 4 λύκοι και 1 πρόβατο να ψηφίζουν για φαγητό.

- Δεν είναι τόσο τρομερό να πεθάνεις... στον καθένα μπορεί να συμβεί.

- Προσπαθώ να βγω από το ψυχολογικό αδιέξοδο αλλά δε μπορώ να θυμηθώ από πού μπήκα.

- Φοβάμαι, ότι μια μέρα θα με εγκαταλείψουν όλοι... και θα μείνουν μόνοι τους.

- Διασκέδαση είναι η τέχνη να κουράζεσαι τις ώρες ανάπαυσης.

- Τα καλά κορίτσια πάνε στον παράδεισο... τα κακά πάνε παντού!

- Αυτοί που κάνουν πως ξέρουν τα πάντα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.

- Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να κερδίσει τη φυσική ηλιθιότητα.

- Ακόμα και μια κοινωνία ηλιθίων είναι ταξική. Έτσι, ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος.

- Η τύχη χτυπάει την πόρτα σου μόνο μια φορά, αλλά η ατυχία έχει πολύ μεγαλύτερη υπομονή.

- Η ζωή χωρίζεται σε τρεις φάσεις: Επανάσταση, Περισυλλογή, Τηλεόραση. Ξεκινάς να αλλάξεις τον κόσμο και καταλήγεις να αλλάζεις κανάλια

- Μεγαλοφυΐα είναι κάποιος που σε μια παραλία γυμνιστών μπορεί να θυμάται φάτσες.

by Louis

Γλεντηστε το :)

Comics - Μια ολοκαίνουρια στήλη από το Γλέντι !

Τα γνωστά σε όλους εικονογραφημένα σχέδια με τα στρουμπουλά συννεφάκια κειμένου ή με λεζάντες δεν είναι μόνο για παιδιά αλλά έχουν ανακηρυχτεί ως η ένατη τέχνη και μόνο τυχαίο δεν είναι. Έτσι το blog μας, ώντας πρωτοποριακό, δεν θα μπορούσε παρά να αφιερώσει μια ολόκληρη ολόφρεσκη στήλη για την τέχνη των comics. Ο δε γραφών αποτελεί μανιακό συλλέκτη με ολόκληρα κιβώτια να απειλούν συνεχώς την ήδη περιορισμένη ελευθερία κινήσεων στο δωμάτιο του.

Το concept της στήλης είναι να παρουσιάζει ιστορίες σχετικά με τα κόμικς καθώς επίσης και παρουσιάσεις και αξιολογήσεις διαφόρων εκδόσεων έτσι ώστε να εντάξει τους αναγνώστες του στον μαγικό κόσμο της 9ης τέχνης. Ιδιαίτερο κομμάτι στη στήλη Comics θα αποκτήσουν και οι αντιπρόσωποι της τέχνης αυτής με διάφορα αφιερώματα. Ας τα πάρουμε όμως όλα από την αρχή ή καλύτερα εξ ορισμού.


Ορισμός

Ο μεγάλος θεωρητικός και δημιουργός κόμικς Σκοτ Μακ Λάουντ στο βιβλίο του "Understanding Comics" του 1993 δίνει έναν πλήρη ορισμό της τέχνης σαν "σχήματα και εικόνες ευρισκόμενα εσκεμμένα σε σειρά με σκοπό να μεταδώσουν πληροφορίες και/ή να προκαλέσουν μια αισθητική αντίδραση από τον χρήστη". Ο ορισμός αυτός αφήνει ορθά έξω τις γελοιογραφίες που είναι μεμονωμένες εικόνες, αφού στα κόμικς υπάρχει σαφώς μια αφηγηματική αλληλουχία μεταξύ των εικόνων. Η ύπαρξη κειμένου επίσης δεν θεωρείται απαραίτητη.


Η ιστορία των Κόμικς

Σε συνέχεια του ορισμού του Μακ Λάουντ, οι ρίζες τους μπορούν να αναζητηθούν στο 15ο αιώνα ή ακόμα και πολύ πιο πριν στα Αιγυπτιακά ιερογλυφικά. Η σημερινή όμως μορφή τους (με καρέ και κείμενο σε συννεφάκια ή λεζάντες) πρωτοεμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα.

Πρωτοπόροι του είδους θεωρούνται για την μεν Ευρώπη το περιοδικό Ally Sloper's Half Holiday που κυκλοφόρησε στην Αγγλία το 1884, για τις δε ΗΠΑ το "Hogan's Alley" του Richard Outcault, του οποίου κύριος χαρακτήρας ήταν το Κίτρινο Παιδί (Yellow Kid) και ξεκίνησε να δημοσιεύεται σαν ένθετο στριπ σε εφημερίδες το 1895.

Τα κόμικς γνώρισαν ραγδαία ανάπτυξη στις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα στην Αμερική, κυρίως από τις ιστορίες με τους πασίγνωστους υπερήρωες εταιριών όπως η DC Comics (Superman, Batman) και η Marvel (Iron Man, Spiderman, Hulk, X-men) ή τους πολυαγαπημένους ήρωες της Disney (Μικυ Μάους, Ντοναλντ Ντακ). Στην Ευρώπη υπήρχε μια μικρή σκηνή, που ξεκίνησε με πρωτοπόρους τους Βέλγους και εκδόσεις όπως ο Τεντέν και το περιοδικό Spirou. Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο με την άφιξη των αμερικάνικων κόμικς στην Ευρώπη αλλά και τη μεσολάβηση της δεκαετίας του '60, που αγκάλιασε αντικουλτούρες όπως τα κόμικς, αυτά σιγά-σιγά καθιερώθηκαν ως σοβαρό είδος τέχνης.


Τα είδη Κόμικς

Ενώ αρχικά χρησιμοποιήθηκαν για να εικονογραφηθούν καρικατούρες και για να διασκεδάσουν με απλές και συνηθισμένες ιστορίες, έχουν πλέον εξελιχτεί σε μορφή τέχνης, με πολλά υποείδη. Τα πιο συνηθισμένα είδη κόμικς είναι τα κόμικς στριπς (από τη λέξη στριπ που σημαίνει λωρίδα) σε εφημερίδες και περιοδικά και οι εικονογραφημένες νουβέλες και άλμπουμ, γνωστές απλά σαν κόμικς ή βιβλία κόμικς.

Στα κόμικς στριπ μια μικρή ιστορία ξετυλίγεται μέσα σε τρία ή τέσσερα καρέ (βλ. στριπ Garfield) και είναι συνήθως δευτερεύουσας σημασίας, προορισμένα να κάνουν ένα γρήγορο κοινωνικό ή πολιτικό σχόλιο και οι σκηνοθετικές – αφηγηματικές τους δυνατότητες είναι βέβαια περιορισμένες αφού πρόκειται για μια απλή λωρίδα με μερικά καρέ στη σειρά. Αντίθετα, στα περιοδικά κόμικς αποτελούν το κύριο υλικό, εκτείνονται σε ολόκληρες σελίδες κι εκεί οι ιστορίες παρουσιάζονται είτε σε συνέχειες από τεύχος σε τεύχος είτε αυτοτελώς.

Eisner Awards όπως λέμε Oscars

Τα βραβεία Eisner ή αλλιώς «The Will Eisner Comic Industry Awards», θεωρούνται ως τα απόλυτα βραβεία για τη δημιουργικότητα στα αμερικανικά βιβλία κόμικς. Έχουν πάρει το όνομα τους από τον πρωτοπόρο σχεδιαστή και δημιουργό Will Eisner. Τα βραβεία δημιουργήθηκαν σαν συνέχεια των Kirby Awards, όταν τα τελευταία αποφάσισαν να μην συνεχίσουν να απονέμονται, το 1987. Για κάθε κατηγορία βραβείου από τις 48 (!) κατηγορίες που υπάρχουν προτείνονται υποψήφιοι από μια πενταμελή ομάδα ειδικών και ο νικητής αναδεικνύεται μετά από ψηφοφορία από τους σχεδιαστές και εκδότες κόμικς. Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στο ετήσιο συνέδριο «Comic-Con International convention» που διεξάγεται κάθε καλοκαίρι στο San Diego στη Καλιφόρνια.


Επίλογος και ας είμαστε ακόμη στην αρχή...

Αυτά ήταν μια πρώτη δόση, ένα πρώτο ταξίδι στη 9η τέχνη και τι πιο ωραίο να κλείσουμε με ένα σκίτσο από τη συλλόγή comic strips "Ξυπνάς το ζώο μέσα μου" ενός πασίγνωστου Έλληνα σχεδιαστή – γελοιογράφου, του Αρκά. Άλλωστε μην γελιούνται κάποιοι, και αυτή η λέξη είναι ελληνική… Comics όπως λέμε κωμικός!

by Louis

Γλεντηστε το :)