Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011

Μ. Πασχαλίδης - "Παραμύθι με λυπημένο τέλος" (song)


Το σημερινό τραγούδι της ημέρας δεν έχω κανέναν ιδιαίτερο λόγο που το διάλεξα. Το άκουσα όμως εχτές στο ραδιόφωνο και από τότε μου κόλλησε και μου γυρίζει συνέχεια στο μυαλό. Απολαύστε την υπέροχη μουσική και τους στίχους του Μιλτιάδη Πασχαλίδη...


Παραμύθι με λυπημένο τέλος

Κάποτε γνώρισα μια λίμνη
μάτια μου, μάτια μου
κάποτε γνώρισα μια λίμνη
που ‘θελε να 'ναι θάλασσα

Και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι
και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι

Κάποτε αντάμωσα μια πέτρα
μάτια μου, αχ μάτια μου
κάποτε αντάμωσα μια πέτρα
που 'θελε βράχος να γενεί

Και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι
και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι

Κάποτε αγάπησα μια κόρη
μάτια μου, μαύρα μάτια μου
που ρωτούσε κάθε αγόρι
πότε γυναίκα θα γενεί

Και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι
και κάθε που χαράζει
την τρώει το μαράζι

Έχουν περάσει χρόνοι δέκα
μάτια μου, αχ μάτια μου
η κόρη γίνηκε γυναίκα
μα εγώ απόμεινα παιδί

Και κάθε που χαράζει
με τρώει το μαράζι
και κάθε που χαράζει
με τρώει το μαράζι

1 σχόλιο:

  1. Έχουν περάσει χρόνοι δέκα
    μάτια μου, αχ μάτια μου
    η κόρη γίνηκε γυναίκα
    μα εγώ απόμεινα παιδί

    πόσο ωραίο... μπράβο Κώστα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή