Στα γρήγορα | OK

Το δύσκολο δεν ήταν να πάρεις τον έλεγχο…

Να τα κάνεις όλα δικά σου...

Να μας κάνεις να καταλάβουμε ποιος κάνει κουμάντο…

Πως όλα έχουν αλλάξει…

Πως η ζωή όπως την ξέραμε τελείωσε…

Αυτό ήταν μέρος της συνήθειας…

Και η συνήθεια τα κάνει να φαίνονται όλα εύκολα στο τέλος…

Φυσικά στο τέλος δεν είμαστε ακόμα…

Ευτυχώς...

Είμαστε όμως στο σημείο που βλέπουμε, καθαρά πια, τη δυσκολία…

Να καταλάβουμε…

Να κατανοήσουμε…

Εκεί είναι η δυσκολία…

Να καταλάβουμε ποιος είσαι…

Να κατανοήσουμε πώς να σε βοηθήσουμε…

Με υπομονή…

Με πείσμα…

Με προσήλωση…

Με αγάπη…

Που όλο μεγαλώνει…

Μα γίνεται να μεγαλώνει η αγάπη;

Για τις πρώτες σου 640 μέρες…

Και για όλες τις υπόλοιπες…

by Louis

Γλεντηστε το :)

Στα γρήγορα | Οι αριθμοί

Μα γιατί δεν μιλάει κανείς;

Γενικά μου αρέσουν πολύ οι αριθμοί...

Τα ποσοστά...

Οι πράξεις...

Από μικρό παιδί...

Όχι δεν μου άρεσε η λογιστική...

Μάλλον η στατιστική μου άρεσε...

Έχω μάλιστα και προτίμηση σε κάποιους αριθμούς...

Τους "αγαπημένους" μου...

Κλασσικά μου αρέσουν οι αριθμοί της ημερομηνίας γέννησης μου...

Μετά της γέννησης της γυναίκας μου...

Μετά του γιου μου...

Και φυσικά του Michael Jordan...

Από όλους τους αριθμούς όμως ξεχωρίζω δύο...

Από οποιουσδήποτε άλλους αριθμούς...

Ξεχωρίζω αυτούς που έχουν την μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ τους...

Όπως το μαύρο με το άσπρο...

Τον αριθμό «1»...

Όχι για την (κάθε είδους) πρωτιά...

Αλλά γιατί πιστεύω πως ό,τι κανείς για πρώτη φορά...

Σου αλλάζει τη ζωή σου για πάντα...

Και πως χρειάζεται να κάνεις μόνο 1 πράγμα...

Για να μείνεις ο ίδιος στην ιστορία για πάντα...

Και ο άλλος αριθμός είναι το «0»...

Γιατί ενώ μπορεί να ερμηνευθεί σαν η απουσία οτιδήποτε...

Για μένα σημαίνει το ωραίο εκείνο συναίσθημα...

Να μπορείς να απαντήσεις (και να το εννοείς)...

Με τη λέξη "ποτέ"...

Που αντίστροφα σημαίνει "για πάντα"...

---

Μα γιατί δεν μιλάει κανείς;

Στις 11 Νοεμβρίου 2017 μου ζήτησε να φύγω από το δωμάτιο...

Μου είπε ότι με αγαπάει...

Και σκούπισε τα δάκρυα της...

Λίγα λεπτά μετά...

Και λίγες βδομάδες πριν κλείσει το 2017...

Έκλεισε τα μάτια της...

Και για πρώτη φορά...

Μου έχουν απομείνει μηδέν φορές να τα δω ξανά...

Και έτσι απλά...

Η γιαγιά μου, μου απέδειξε πόσο εύκολο είναι να αγαπάς για πάντα...

Και εγώ την ευχαριστώ που έγινε το 1 μου και το 0 μου...

Στα γρήγορα | by Louis

Γλεντηστε το :)

Στα γρήγορα | 9 ώρες

Τα μάτια ανοίγουν για λίγο μόνο.
Κι η αγκαλιά της το ίδιο.
Θα προσέχεις;

Η πόρτα κλείνει.
Όταν ξανανοίξει θα 'χουν περάσει 9 ώρες περίπου.
9 εξαντλητικές ώρες.
Στην ίδια καρέκλα.
Κοιτώντας την ίδια οθόνη.
Τα μάτια του θα είναι κουρασμένα.
Και τα δικά της όμως το ίδιο.
Θα είναι κουρασμένα αλλά θα έχουν αρκετό φως για να πλημμυρίσουν την καρδιά του.

Τι έκανες όλη μέρα;
Τίποτα.
Πως είσαι;
Καλά.

Πόσες μέρες έχει γίνει αυτή η ρουτίνα;
Για πόσες μέρες θα γίνει ακόμα;
Άραγε βλέπει αυτό το φως από τα μάτια της;
Κι αν το βλέπει, το αφήνει να μπει στην καρδιά του;

Τι θα φάμε;
Δεν ξέρω.
Πειράζει να μην μαγειρέψω σήμερα;
Όχι.

9 ώρες είναι πολλές κάθε μέρα.
Είναι ο λόγος να σταματήσει τα πάντα.
Δεν μπορεί να το κάνει τώρα όμως.
Μέχρι τότε, θα απορροφά κάθε σπίθα φωτός από τα μάτια της.
Κάθε μέρα.
9 ώρες.
9 ώρες την κάθε φορά.

Θα προσέχεις;
Ναι.
Σίγουρα;
Ναι.

by Louis

Γλεντηστε το :)

Ένα επαγγελματικό ταξίδι στις Βρυξέλλες (photos)

Επαγγελματικό ταξίδι σημαίνει πως με σειρά προτεραιότητας οι έγνοιες σου είναι πρώτα επαγγελματικές.  Έλα, όμως, που στη φράση "επαγγελματικό ταξίδι" ακούω μόνο τη λέξη "ταξίδι".

Εγώ πέτυχα τις Βρυξέλλες στην προετοιμασία και κατά τη διάρκεια του πρώτου παιχνιδιού της εθνικής Βελγίου στο Μουντιάλ. Είδα ένα έθνος να ζει έντονα όλη τη διαδρομή. Κάθε γωνιά και μια σημαία του Βελγίου, από το πιο μικρό μαγαζί μέχρι το πιο μεγάλο. Είδα το παιχνίδι, όπου νίκησε το Βέλγιο, και είδα επίσης τους πανηγυρισμούς στους δρόμους. Όπως κάνουμε κι εμείς. Με κόρνες, με σημαίες, ΟΛΑ τα αυτοκίνητα, ΟΛΟΣ ο κόσμος. Ακόμα και η βελγική σοκολάτα ήταν στα χρώματα της εθνικής Βελγίου. Ναι, οι μπάλες στην πρώτη φωτογραφία του κειμένου είναι φτιαγμένες από σοκολάτα. Αααχχχ, σοκολάτα.

Είδα, επίσης, κτίρια τακτοποιημένα στην εντέλεια με φοβερή αρχιτεκτονική. Είδα φτώχεια, ξεροκατάπια και συνέχισα να περπατώ. Είδα καλλιτεχνικές πινελιές. Από μια φιγούρα του Καπετάνιου Haddock (από τη βελγική σειρά comics Τεντέν) σε ένα μαγευτικό βιβλιοπωλείο, τη βιτρίνα του sports bar που διατηρεί ο Vincent Kompany (ποδοσφαιριστής της Εθνικής Βελγίου) μέχρι και graffiti με τον Enrico Pieranunzi.

10 φωτογραφίες από τις Βρυξέλλες
(πατήστε πάνω στη photo για να δείτε την επόμενη)

Και, φυσικά, είδα μπύρες. Και ήπια (θεέ μου πόσες) μπύρες. Και από όλες τις φωτογραφίες, επέλεξα να βάλω μόνο δύο. Εκείνη που με τρέλανε η γεύση της περισσότερο (Barbãr) και εκείνη (Carlsberg) που ήταν ο λόγος να πάω Βρυξέλλες. Πιστεύω έχουμε όλοι γνώση της γνωστής παροιμίας με το παίνεμα του σπιτιού μας και το σχετικό πλάκωμα που ακολουθεί.

Κορυφαία φωτογραφία, ίσως το καλύτερο όνομα χώρου στάθμευσης στον κόσμο.

Άνοιξα μια, άνοιξα μιαααα και μπήήήήήκααααα.

by Louis

Γλεντηστε το :)

Ποιος είναι εκείνος ο ηθοποιός;

- Αγάπη μου πως λέγεται εκείνος ο ηθοποιός που συμμετέχει σε εκείνη τη σειρά που είδαμε χθες; Εκείνος ο ψηλός με τα κοντά μαύρα μαλλιά;

Ησυχία...
Κοιμήθηκα πάλι στον καναπέ.
Κρύωσα.
Άφησα ανοικτό το παράθυρο.
Για αυτό κρύωσα.
Μαζί είναι ανοικτή η τηλεόραση και το laptop μου.
Το laptop είναι ανοικτό στο facebook.
Πόσο το βαρέθηκα αυτό το facebook, όλο λέω να σταματήσω να μπαίνω και όλο εκεί καταλήγω.
Να 'μαι ξαναμπήκα πάλι.
Παλαβωμένος για ώρα χωρίς να δω καν την ώρα (ή μήπως την είδα αλλά δεν έδωσα σημασία;)
Κάπου εκεί σηκώνω το βλέμμα πάνω.
Νύχτωσε!
Πήγε 8.
Πότε πήγε 8;
Πείνασα.
Και αμέσως έρχεται κολλητό το "βαριέμαι".
Όμως αυτήν τη στιγμή είναι πιο δυνατή η πείνα.
Σηκώνω το σώμα μου και πάω στο ψυγείο.
Τίποτα.
Μου έλειψες.
Ίσως πιο πολύ τώρα που πεινώ.
Εγωιστικό.
Όμως, αν μετρά, μου είχες λείψει από πριν.
Όταν άνοιγα το laptop.
Και την τηλεόραση.
Και το παράθυρο.
Όταν αναρωτιόμουν:

-  Πως λέγεται εκείνος ο ηθοποιός που συμμετέχει σε εκείνη τη σειρά που είδα χθες; Εκείνος ο ψηλός με τα κοντά μαύρα μαλλιά;

Υστερόγραφο: Δεν φοβάμαι τη μοναξιά.
Υστερόγραφο 2: Ψέμα.

by Louis

Γλεντηστε το :)

Η Άσχημη Στήλη (3/7)

Σε είδα και άνοιξα τα μάτια μου όσο πιο πολύ μπορούσα για να γεμίσω ακόμα μια φορά την καρδιά μου με την εικόνα σου. Οι λέξεις προσπάθησαν με φόρα να μπουν σε σειρά στο μυαλό μου, το στόμα μου γέμισε σάλιο και αφού το κατάπια άφησα κάποιες μετρημένες λέξεις να φύγουν από το στόμα μου. Σου είπα κάτι άσχετο το οποίο επανέλαβα πολλές φορές αργότερα όταν έμεινα μόνη, με την ίδια πάντα ερώτηση να το ακολουθεί: "γιατί το είπα αυτό;".
-------------------------------
Σε άκουσα να μιλάς δυνατά, όπως πάντα, προτού μπω στο δωμάτιο. Έφτιαξα βιαστικά τα μαλλιά μου και ίσιωσα τη φούστα. Έκανα ένα βήμα μπροστά, σταμάτησα, πήρα μια βαθιά αναπνοή και μετά μπήκα με αέρα στο δωμάτιο. Καθόσουν απέναντι και γύρισες σχεδόν νωχελικά προς το μέρος μου και με είδες στα μάτια. Κατάπια αμέσως το σάλιο μου και προσπάθησα να χαμογελάσω. Με ρώτησες κάτι έξυπνο αλλά εγώ δεν είχα μυαλό να απαντήσω και απλά σου χαμογέλασα ξανά. Πόσες φορές ρώτησα τον εαυτό μου: "Γιατί δεν της είπα τίποτα;".

Δύο ιστορίες για την ίδια σκηνή.
4 μάτια για την ίδια ιστορία.
2 καρδιές.
Κάτι δεν πάει καλά σε αυτήν την ιστορία.
Ποιο είναι το αγόρι;

Σε μια ιστορία αγάπης πρέπει πάντα να υπάρχει ένα;

Ένα πράγμα που δεν μπορώ να ανεχθώ σαν άνθρωπος είναι ο ρατσισμός, οποιασδήποτε μορφής. Και είναι πολλές οι μορφές. Και θα τις κυνηγήσω όλες. Κι από όλες τις λέξεις για να τον χαρακτηρίσω επιλέγω το "άσχημη". Ε, λοιπόν, υπόσχομαι πως η "Άσχημη Στήλη" θα γίνεται πιο άσχημη κάθε φορά.

*** Η φωτογραφία που δανείζεται η στήλη είναι από τη συλλογή "Failed Memories" του Ούγγρου καλλιτέχνη David Szauder.

Η Άσχημη Στήλη (1/7)

Η Άσχημη Στήλη (2/7)

Η Άσχημη Στήλη (3/7)

by Louis

Γλεντηστε το :)

Fridays at Glenti (21/03/14)

Κάποιοι το παρακάνουν. Κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν. Τι μέρα νομίζουν ότι είναι; Παρασκευή;  Ε, ΝΑΙ, λοιπόν, είναι Παρασκευή. Είναι η μέρα που όλοι τόσο πολύ περιμένουμε.

Το Fridays at Glenti έχει βάλει σκοπό να αλλάξει τον τρόπο που κοιτάτε κάποια πράγματα. Το ξεκίνησε την προηγούμενη φορά και θα το κάνει ξανά. Θύμα του, αυτήν τη φορά, τα διάφορα προγράμματα μετατροπής φωτογραφιών τύπου Photoshop. Ναι, ακριβώς, τα προγράμματα που καθημερινά χρησιμοποιούνται για να μετατρέπουν φωτογραφίες σε αριστουργήματα, αψεγάδιαστα σώματα, υπέροχες καμπύλες και μαγευτικά ηλιοβασιλέματα. Ίσως είδατε ξανά συγκριτικές φωτογραφίες και να είστε στο επίπεδο "σίγουρα την έχουν πειράξει αυτήν τη φωτογραφία" ή "σιγά να μην έχει έτσι καθαρό πρόσωπο αυτή" ή ακόμα στο επίπεδο "όλες οι φωτογραφίες είναι πειραγμένες". Ε, λοιπόν, με λύπη σας λέμε ότι είστε μακριά ξημερωμένοι και είναι ώρα να σας ξυπνήσει κάποιος. Έλα, μην κάνετε έτσι, δεν σας προσβάλαμε.  Μην τα λέμε κάθε φορά... YOLOFR (You Only Learn On FRiday).

YOLOFR

Σίγουρα είδατε πολλές φορές παραδείγματα σαν και αυτά...

Τίποτα δεν είδατε αγαπητοί μου.

Η στήλη είναι έτοιμη να αλλάξει όλα όσα ξέρατε.

1 λεπτό και 41 δευτερόλεπτα που θα αλλάξουν τη ζωή σας. Αξίζουν.

by Louis

         

Στα γρήγορα | Η μαμά τίγρης                      Comics Παρουσίαση │ ΑΡΚΑΣ

Γλεντηστε το :)

Fridays at Glenti (14/03/14)

Καλημέρα! Παρασκευή λέμε !!!!!!!!!!!!!!!

Μας λείψατε και, επειδή έχουμε εισπράξει πόσο πολύ σας λείψαμε και εμείς, ανταποδίδουμε με τεράστια αποθέματα δωρεάν YOLOFR γνώσης.

Ένα από τα πράγματα που δεν έχω καταφέρει, είναι να βρω κάποιον άνθρωπο που να μην του αρέσει καθόλου η μουσική. Και είμαι βέβαιος ότι δεν θα τα καταφέρω ποτέ.

Στο σημερινό Fridays at Glenti θα αλλάξει ο τρόπος που κοιτάτε (ακούτε καλύτερα) κάποια τραγούδια. Θα μιλήσουμε με γεγονότα, μουσικά γεγονότα, γιατί το είπαμε ξανά: YOLOFR (You Only Learn On FRiday).

YOLOFR

Το, υποψήφιο για Oscar τραγούδι των Aerosmith, "I Don't Want to Miss a Thing" γράφτηκε αρχικά για την Celine Dion. Ευτυχώς δεν το είπε, λέμε εμείς.

Το τραγούδι - κυλιέμαι-στα-πατώματα - "Torn" της Natalie Imbruglia είναι στην πραγματικότητα cover. Τίποτα δεν αλλάζει, όμως, από το γεγονός ότι συνεχίζω να κυλιέμαι στα πατώματα.

Το τραγούδι "Sweet Child of Mine" γράφτηκε σε 5 μόλις λεπτά. 5 λεπτά ίσον μια αιωνιότητα. Ξεκάθαρο.

Το τραγούδι "Like a Virgin" μιλάει για έναν άνδρα που προσπαθεί να ξεπεράσει έναν χωρισμό. Πως είπατε;

Το πολυτραγουδισμένο τραγούδι "Summer of 69" του Bryan Adams δεν αναφέρεται στη χρονιά 1969 αλλά στη σεξουαλική στάση. Το είπε και ο ίδιος σε συνέντευξη του. Πάμε όλοι μαζί με μια φωνή: SUMMER OF SIXTY NINE!

Το τραγούδι - συνώνυμο της κηδείας - "Angel" της Sarah McLachlan μιλά για τον εθισμό στην ηρωίνη. Πως;

Το απίθανο "Zombie" των Cranberries μιλά για την τρομοκρατία στη Βόρεια Ιρλανδία. Δεν ξέραμε, όπως και να 'ναι, για τι πράγμα μιλούσε.

Το τραγούδι του Justin Timberlake "Rock Your Body" γράφτηκε από τον Pharrell (Happy!) αρχικά για το album "Invincible", το τελευταίο album του Michael Jackson. Οι fan του Michael νιώθουμε ήδη μελαγχολία!

Το τραγούδι της Rihanna "Umbrella" είχε γραφτεί για την Britney Spears. Ευτυχώς, λέμε και πάλι.

Το τραγούδι της Rihanna "We Found Love" είχε γραφτεί για τη Leona Lewis. Και ξανά, ευτυχώς, αν και συμπαθάμε την δώσε-ξενόγλωσσο-πόνο, Leona.

Η κομματάρα "Nothing compares to you" της Sinead O’Connor έχει γραφτεί από τον Prince. Αστεία μόνο και μόνο η φάτσα του Prince που ήρθε στο μυαλό μας. Μπράβο του, όμως, για την κομματάρα. Τι; Δεν σας ήρθε η φάτσα του στο μυαλό σας; Χαχαχα, καημένα. Ορίστε...

Το τραγούδι, που δεν γίνετε να μη χαμογελάς όταν το ακούς, "Fuck You" ή στη λογοκριμένη του έκδοση "Forgive you" του συμπαθητικού CeeLo Green έχει γραφτεί από τον Bruno Mars. Θεϊκό trivia λέμε εμείς.

Και η Shania Twain και η Faith Hill είχαν απορρίψει το τραγούδι "Irreplaceable" που τελικά είπε η Beyoncé. Λίγο αδιάφορο μας βρίσκει. Ίσως και λίγο χαρούμενους που δεν το είπε η Shania.

Το τραγούδι "Candle in the Wind" που τραγούδησε ο Sir Elton John στην κηδεία της πριγκίπισσας Diana είχε αρχικά γραφτεί για την Marilyn Monroe αλλά ξαναγράφτηκε για τον θάνατο της Diana με τον τίτλο "Goodbye England's Rose". Diana = Marilyn, τουλάχιστο ισχύει στο μυαλό των Βρετανών.

Το τραγούδι της Lady Gaga "Telephone" είχε γραφτεί για την Britney Spears, η οποία μάλιστα είχε κάνει και demo και εννοείτε η στήλη σας το δίνει απλόχερα. ΒΟΟΜ.

πηγή: buzzfeed

Φίλε Mike, δεν θέλω να σε γνωρίσω ποτέ και το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα το κάνω. Άρα, δεν θα καταφέρω ποτέ να βρω κάποιον που να μην του αρέσει η μουσική.

by Louis

Γλεντηστε το :)

Η Άσχημη Στήλη (2/7)

Ένας λευκός άνδρας οδηγά ένα αυτοκίνητο...
Παλιό αυτοκίνητο...
Με χαλασμένα φώτα...
Δεν ανάβει τίποτα...
Και μπαίνει σε μια στροφή με ταχύτητα...
Τα φώτα του δρόμου είναι εντελώς σβηστά...
Ούτε μια διαφημιστική πινακίδα δεν είναι αναμμένη...
Εκεί βρίσκεται μια διάβαση που δεν φωτίζεται καθόλου...
Και πάνω στη διάβαση ένας μαύρος άνδρας προσπαθεί να διασταυρώσει...
Φοράει μαύρα ρούχα...
Όλα τα φώτα είναι σβηστά...
Μαύρα παπούτσια...
Όλα τα φώτα είναι σβηστά...
Μαύρο σκουφάκι...
Όλα τα φώτα είναι σβηστά...
Και μαύρα γάντια...
Το αυτοκίνητο μπαίνει με φόρα στη στροφή...
Όλα τα φώτα είναι σβηστά...
ΌΛΑ...
Ο μαύρος άνδρας ακούει τα λάστιχα του αυτοκινήτου που έρχεται...
Το αυτοκίνητο πλησιάζει όλο και περισσότερο...
Και...
Ο οδηγός πατά απότομα φρένα και προλαβαίνει να σταματήσει πριν τη διάβαση !!!
Πως τα κατάφερε;

Μαύρος άνδρας;
Ρατσιστικό δεν είναι;
Μαύρος όπως το χρώμα;
Μαύρος;
Κι όμως...
"Μαύρος" και "άσπρος" και "λευκός" είναι μια χαρά λέξεις να περιγράψεις κάποιον...
Γιατί κάποιος που έχει μαύρο δέρμα είναι μαύρος...
Και κάποιος που έχει άσπρο, άσπρος...
Εκτός όταν λέμε τη λέξη "μαύρος" νιώθουμε ταυτόχρονα λύπηση...
Ή ανωτερότητα...
Ή λύπη...
Άρα μας ακούγονται περίεργα...
Άρα μας "φωνάζουν" ρατσισμό...

*****

Ο οδηγός τα κατάφερε να σταματήσει γιατί ήταν... μέρα.
Δεν είχε σημασία το χρώμα του δέρματος του πεζού...
Ούτε των ρούχων του...
Ούτε τα φώτα του αυτοκινήτου που ήταν σβηστά...
Γιατί ήταν μέρα και υπήρχε φως...
Καιρός να ανοίξουμε τα μάτια μας και να δώσουμε σημασία στην ουσία...
Και η ουσία δεν είναι να σταματήσουμε να λέμε λέξεις που θυμίζουν ρατσισμό...
Αλλά να σταματήσουμε τον ρατσισμό ακόμα και στις λέξεις...

Ένα πράγμα που δεν μπορώ να ανεχθώ σαν άνθρωπος είναι ο ρατσισμός, οποιασδήποτε μορφής. Και είναι πολλές οι μορφές. Και θα τις κυνηγήσω όλες. Κι από όλες τις λέξεις για να τον χαρακτηρίσω επιλέγω το "άσχημη". Ε, λοιπόν, υπόσχομαι πως η "Άσχημη Στήλη" θα γίνεται πιο άσχημη κάθε φορά.

***Η φωτογραφία που δανείζεται η στήλη είναι από τη συλλογή "Failed Memories" του Ούγγρου καλλιτέχνη David Szauder.
*** Η άσχημη φωτογραφία που τα ξεκίνησε όλα είναι από την επετειακή διαφήμιση του Ερυθρού Σταυρού στη Φιλανδία για τη "Μέρα Αντιρατσισμού" στις 21 Μαρτίου 2003.

Η Άσχημη Στήλη (1/7)

Η Άσχημη Στήλη (2/7)
Η Άσχημη Στήλη (3/7)

by Louis

Γλεντηστε το :)

Fridays at Glenti (17/01/14)

Δεν πρέπει να ξαναπιώ...
Δεν πρέπει να ξαναπιώ πολύ...
Δεν πρέπει να ξαναπιώ τόσο πολύ...
Δεν πρέπει να ξαναπιώ σήμερα...

Σήμερα όλα μπορώ να τα κάνω. Είναι Παρασκευή!

Το περιμένατε; Δε νομίζω. Έτσι είναι αυτή η στήλη, έρχεται εκεί που δεν την περιμένεις.

Καλημέρα σε αυτήν την κρύα (!) 3η Παρασκευή του 2014. Στο μυαλό μας μοιάζει με την πρώτη Παρασκευή του χρόνου. Μα είναι δυνατό να περνάει τόσο γρήγορα ο χρόνος; Ναι, είναι όταν είναι Παρασκευή.

Καλώς ορίσατε σ' ένα ακόμα λαχταριστό Fridays at Glenti. Να πούμε χρόνια πολλά στον Αντώνη και στην Αντωνία που γιορτάζουν σήμερα (υπάρχει και σχετικό θέμα).

Τέλος, να πούμε περαστικά στη Μαρία μας που είχε μια μικρή αδιαθεσία χθες. Φήμες λένε ότι το έπαθε επειδή δεν άντεχε άλλο να περιμένει την Παρασκευή. Πρόλαβε, όμως, να δηλώσει συμμετοχή στη στήλη... ψήνοντας μακαρόνια.

Αρχίζουμε.

Σκυλο-Παρασκευή

Friday Wishes (explicit)

Περί εορτής ο λόγος και να επιτρέψετε στη στήλη να φλυαρήσει (λίγο).

Την πρώτη φορά που την άκουσα δεν τα 'χασα.
Την πρώτη φορά που την είδα, όμως, ναι.

Την γνώρισα εδώ...

Και από τότε, το όνομα Αντωνία μου τη θυμίζει.
Δε νομίζω να είναι χριστιανή ορθόδοξη.
Άρα μάλλον δεν γιορτάζει σήμερα (σ.σ. Αγίου Αντωνίου).
Δεν πειράζει, όμως, γιορτάζουμε εμείς.

Να της ευχηθούμε και καλή επιτυχία στο νέο της τραγούδι που ΠΡΕΠΕΙ να δείτε.

Friday Wrongs

Η στήλη δεν κάνει ποτέ λάθος και το ξέρετε καλά.

Για να της μοιάσετε, σας δείχνει τι να ΜΗΝ κάνετε.

Η πρώτη φωτογραφία είναι από τη γειτόνισσα Μαρία.

Friday Irrelevant Wisdom

by Louis

Γλεντηστε το :)

Η Άσχημη Στήλη (1/7)

Ποια ήταν η τελευταία φορά που είδατε κάτι άσχημο;
Οι πιο απαισιόδοξοι θα το αντιστρέψουν.
Ποια ήταν η τελευταία φορά που είδατε κάτι όμορφο;
Εγώ είμαι μάλλον αισιόδοξος.
Άρα ψάχνω την ασχήμια.
Περίεργο δεν  είναι;

Μεταξύ του "δεν" και του "είναι" άφησα 2 διαστήματα (space) αντί 1.
ΠΟΤΕ δεν αφήνω 2 διαστήματα.
Πάντα πάω πίσω και τα διορθώνω.
Έχω εκπαιδεύσει το μάτι μου και τα εντοπίζει αμέσως.
Ανώμαλο δεν είναι;
Θα μου πείτε ανώμαλη είναι η μανία μου να μην αφήνω 2 διαστήματα.
Και εγώ θα σας πω ανώμαλο είναι να αφήνω σε όλο το κείμενο 1 διάστημα και σε ένα μόνο σημείο να αφήνω 2 διαστήματα.
Και ξαφνικά ήρθε στο μυαλό μου αυτή η φωτογραφία...

Ένα παιδί.
Άντρας πια.
Η κοινωνία είναι εκεί και βλέπει.
Κρίνει.
Από την αρχή της ζωής του.
Πιέζει να γίνει το δικό της.
Και κρίνει ξανά.
Η κοινωνία αναμένει από αυτό να φερθεί όπως εγώ στα διαστήματα.
1 διάστημα σε όλο το κείμενο.
Τα 2 διαστήματα είναι λάθος.
Είσαι άντρας τότε πρέπει να φέρεσαι σαν άντρας.
Οτιδήποτε άλλο είναι 2 διαστήματα.

Σε αυτήν τη φωτογραφία είδα το πιο άσχημο από όλα.
Είδα ρατσισμό.
Εσείς θα σβήνατε το 1 διάστημα από τα 2;
Εγώ δεν το έκανα.

Ένα πράγμα που δεν μπορώ να ανεχθώ σαν άνθρωπος είναι ο ρατσισμός, οποιασδήποτε μορφής. Και είναι πολλές οι μορφές. Και θα τις κυνηγήσω όλες. Κι από όλες τις λέξεις για να τον χαρακτηρίσω επιλέγω το "άσχημη". Ε, λοιπόν, υπόσχομαι πως η "Άσχημη Στήλη" θα γίνεται πιο άσχημη κάθε φορά.

*** Η φωτογραφία που δανείζετε η στήλη είναι από τη συλλογή 'Failed Memories' του Ούγγρου καλλιτέχνη David Szauder.
*** Η άσχημη φωτογραφία που τα ξεκίνησε όλα είναι από το 'What I Be Project' του φωτογράφου Steve Rosenfield.

Η Άσχημη Στήλη (1/7)

Η Άσχημη Στήλη (2/7)
Η Άσχημη Στήλη (3/7)

by Louis

Γλεντηστε το :)

Fridays at Glenti (13/12/13)

13 και Παρασκευή. Παρασκευή και 13.

Υπάρχει γκαντεμιά; Ή απλά επιλογές; Υπήρξατε γκαντέμηδες; Ή απλά, όταν πρέπει να διαλέξετε μεταξύ 2 επιλογών, διαλέγετε πάντα τη λάθος. Μα, τολμάτε να αμφισβητείτε τους εαυτούς σας όταν, από όλα τα άρθρα / ιστοσελίδες / περιοδικά / βιβλία που υπάρχουν στον κόσμο, εσείς κάνατε την πιο σωστή επιλογή και είστε στην καλύτερη στήλη που υπάρχει; Fridays at Glenti τη λένε και στο άκουσμα της οι άλλες μέρες κλαίνε. Απλό. Καλωσορίσατε.

Όλα σήμερα μυρίζουν γκαντεμιά και Χριστούγεννα. Η στήλη θα έλειπε;

Σκυλο-Παρασκευή

Έρχονται επιτέλους τα Χριστούγεννα…

Friday Irrelevant Wisdom (Bad luck Edition)

Περί γκαντεμιάς ο λόγος και η στήλη κάνει το δικό της αφιέρωμα.

Μπορεί να σας συμβούν διάφορα... 

Άλλα μικρά...

  

Και άλλα πιο μεγάλα...

Άλλα τεράστια...

Μην απελπίζεστε...

Για όλα υπάρχουν απαντήσεις... 

Η σοφότερη όμως απάντηση είναι μέσα μας...

Για κακό και για καλό όμως παίξτε κανένα τζόκερ...

by Louis

Γλεντηστε το :)

Fridays at Glenti (15/11/13)

Καλημέρα, καλημέρα!

Διπλή καλημέρα για μια μέρα που μετρά διπλά στις καρδιές μας. Παρασκευή, όμορφα και ωραία. Καλωσορίσατε σε ένα ακόμη Fridays at Glenti.

Σήμερα έχουμε αρκετό υλικό και πάλι. Έχουμε αρκετή Μαρία αλλά και original υλικό με τη στήλη να προσπαθεί να ενώσει το Soho του Λονδίνου με την εντός των τειχών παλιά Λευκωσία (μας πως γίνεται;). Παρασκευή ίσον γιορτή, το είπαμε, το ξέρετε, το νιώθετε, γι' αυτό καθίστε πίσω αναπαυτικά και απολαύστε το.

Μύρισε Χριστούγεννα ή είναι η ιδέα μας; Και η ιδέα μας να 'ναι... τουλάχιστο σήμερα είναι Παρασκευή.

Agenda: MoFrember, Friday Irrelevant Wisdom, Friday Shopping, YOLOFR και ένα αλλιώτικο Αφ(ρ)ιέρωμα. Εγκαινιάζουμε μια νέα ορολογία: το MaFR. Όπου το βλέπετε, να ξέρετε ότι έβαλε το χεράκι της η Μαρία (Μaria at FRidays).

MoFrember (MaFR)

Θέλετε και εσείς να λάβετε μέρος στο Movember (τη καλλιέργεια δηλαδή μουστακιού το Νοέμβριο) αλλά ντρέπεστε για το αποτέλεσμα; Υπομονή, η στήλη σας προτείνει πώς να το κάνετε με στυλ.

Friday Irrelevant Wisdom (MaFR)

Friday Shopping (MaFR)

YOLOFR (MaFR)

Γιατί το ξέρετε καλά, You Only Learn On FRidays !!!

Τι σημαίνουν οι οδηγίες: "Στον φούρνο στους 120 βαθμούς;"

 .

 .

 .

Αυτό...

Αφ(ρ)ιέρωμα

Η στήλη σήμερα θέλει να πάει... μονόδρομο. Παρδόν; Ας το πάρουμε αργά. Όπως ξέρετε η στήλη ταξιδεύει. Ταξιδεύει όπου υπάρχουν Παρασκευές και άνθρωποι που χαμογελούν (γι' αυτό άλλωστε έχει σαν "έδρα" της το Γλέντι). Στα ταξίδια, λοιπόν, αυτά, έβαλε σκοπό να "εγκλωβίζει" για εσάς και μόνο τα καλύτερα και να σας τα σερβίρει στο πιάτο σας.

Για σήμερα το μενού έχει μονόδρομους...

Περιοχή Soho, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο.

Εντός των τειχών παλιά Λευκωσία, Κύπρος.

by Louis

Γλεντηστε το :)