Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013

"Νεκρός" by Angie


Νεκρός.
Φωτιά και μέσα σου,
φωτιά και έξω σου...
Χτυπάς χωρίς να βλέπεις...
Τυφλός από οργή,
τυφλός από απογοήτευση,
τυφλός χωρίς επιλογή...
Χτυπάς στα τυφλά.
Γρήγορα, άτακτα, μανιασμένα.
Όλα στάχτες να γίνουν,
τίποτα να μην μείνει,
όλα να καταστραφούν.
Ανταποδίδεις την βία,
τα αλύπητα χτυπήματα.
Ένα αόρατο χέρι οπλίζει το δικό σου.
Είναι το ίδιο που σου δίνει τα χτυπήματα.
Είναι το ίδιο που δεν σου έδωσε ποτέ ένα χάδι,
το ίδιο που δεν σ' αγκάλιασε,
δεν σου έδωσε να πιεις όταν διψούσες.
Είναι το ίδιο που σου πήρε τα πάντα,
σε απομόνωσε,
σε βασάνισε χωρίς έλεος.
Και τώρα σε σπρώχνει στην διάλυση.
Κάθε τι που καταστρέφεις,
και ένα δικό σου διαλυμένο κομμάτι.
Κάθε σεισμός που προκαλείς,
ένα κομμάτι του σεισμού στο μυαλό σου.
Κάθε σταγόνα ξένο αίμα,
ένα ποτάμι δάκρυα δικά σου...
Ο πόλεμος έχει γραφτεί πάνω σου.
Είσαι νεκρός
κι όμως περπατάς
και αναπνέεις.
Όμως έχεις πεθάνει από καιρό.


by Angie

Νεκρός, by Angie

2 σχόλια:

  1. Είμαι πραγματικά χαρούμενος όταν ανεβαίνουν στο δικό μας Γλέντι τόσο σημαντικά και υγειή σε σκέψη λόγια. Angie, νομίζω συμπλήρωσες με τον δικό σου ποιητικό τρόπο το κείμενο του Alejandro. "Κάθε τι που καταστρέφεις, και ένα δικό σου διαλυμένο κομμάτι..."

    ΑπάντησηΔιαγραφή