Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

"Για τον Σόλωνα" by Angie



Δεν σε ήξερα
κι όμως θα μπορούσα να είμαι στη θέση σου...
Μπορεί να σου είχα ρίξει μια ματιά στο προαύλιο,
να σε είχα προσπεράσει τρέχοντας στις σκάλες,
όμως δεν έδωσα σημασία...
Δεν ήξερα ούτε το όνομά σου
κι όμως ο θάνατός σου θα μπορούσε να είναι ο δικός μου
είναι και δικός μου, είναι όλων μας.
Δεν ξέρω αν είχες στόχους, ποια ήταν τα όνειρά σου
όμως έχω κι εγώ οφελή
να τα κάνω πραγματικότητα για σένα
να σε κρατήσω πάντα στη ζωή
όπως εσύ...
Η γέφυρα αυτή υψώνεται στα σύννεφα, σε σένα
είναι δικιά σου, σου ανήκει.
Σ' ευχαριστώ.
Σ' ευχαριστώ που έγινες η φωνή και η φλόγα στα μάτια μου.
Σ' ευχαριστώ που έγινες το όνειρο, το όνειρο που κάναμε
πραγματικότητα
Σ' ευχαριστώ για τη ζωή.
Σ' ευχαριστώ που μου απέδειξες οτι οι νέοι με λογισμό και όνειρο
μπορούν να κάνουν τα πάντα από το τίποτα.
Σ' ευχαριστώ που έσπασες τη σαπουνόφουσκα του θαυμαστού, υπέροχου κόσμου
στον οποίο ήμουν εγκλωβισμένη
Δεν ήξερα ούτε το όνομά σου
όμως έχω κι εγώ οφελή να σε κρατήσω στη ζωή
όπως εσύ...


by Angie

1 σχόλιο:

  1. απλό, ειλικρινές και ευαίσθητο ποίημα.. όπως έπρεπε να είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή